"จ้าวเซียง หลิวเหิง!"
"นายทหารผู้น้อยอยู่ขอรับ!" ทั้งสองลุกขึ้นยืนทันที สวนกลับเสียงกังวาน
"พวกเจ้าทั้งสองคัดเลือกทหารม้าฝีมือหนึ่งพันนาย เตรียมยุทโธปกรณ์ตามที่กำหนด ก่อนฟ้ามืดไปถึงอำเภอเกาผิงรอรับคำสั่ง!" หลิงชวนออกคำสั่งโดยตรง
"ขอรับ!" ทั้งสองรับคำสั่งพร้อมกัน
ทุกคนต่างรอคอยการจัดเตรียมต่อไปของหลิงชวน แต่ทว่า เขากลับล่าช้าไม่ยอมเอ่ยปาก
เจ้าจงรับบัญชา!
เฉิงเชียนเริ่นลุกขึ้นยืน ประสานมือคารวะฟังคำสั่ง
หลิงชวนกล่าวว่า "ระหว่างที่ข้าไม่อยู่ เจ้าจะเป็นผู้ควบคุมการฝึกกำลังพล อย่าได้เกียจคร้านโดยเด็ดขาด!"
“นายทหารผู้น้อยรับคำสั่ง!” น้ำเสียงเฉิงเชียนเริ่นเปี่ยมด้วยความหนักแน่น
ก่อนหน้านี้เพราะเรื่องของถูหง เขาสมัครใจขอลาออกจากตำแหน่ง ส่วนหลิงชวนเพื่อสร้างวินัยทหาร จึงให้เขาไถ่โทษด้วยผลงาน บัดนี้ ย่อมคืนตำแหน่งให้ นำทัพทหารราบอวิ๋นโจวต่อไป
"เฉิงเยี่ยนฟังคำสั่ง!"
"ผู้น้อยอยู่ขอรับ!" เฉิงเยี่ยนลุกขึ้นตอบ
"ระยะนี้ เจ้าดูแลกิจการภายในกองทัพทั้งหมด รวมถึงกรมสรรพาวุธ ข้อเรียกร้องที่สมเหตุสมผลทั้งหมดของพวกเขาต้องได้รับการตอบสนอง!" หลิงชวนกำชับ
"ผู้น้อยรับคำสั่ง!"
เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย หลิงชวนก็ออกจากค่ายใหญ่กลับจวนแม่ทัพ เหตุที่มิได้เดินทางไปพร้อมจ้าวเซียงหลิวเหิง ก็เพราะหลิงชวนไม่ได้คิดจะไปอำเภอเกาผิง แต่จะออกนอกด่านจากอำเภออวิ๋นหลาน
เมื่อวานนี้ขณะที่หลิงชวนตรวจสอบภูมิประเทศบนกระบะทราย ก็พบว่าในเขตอวิ๋นโจวมีเส้นทางเข้าสู่ทุ่งหญ้าถ่าลาสามทาง หนึ่งคือชายแดนแถบอำเภอเกาผิง ซึ่งอยู่ทางใต้สุดของทุ่งหญ้าถ่าลา