"ท่านแม่ทัพช่างเป็นคนรอบคอบจริงนะเจ้าคะ!" เวินเยี่ยนชิวปิดปากหัวเราะเบา แววตาพลิ้วไหวเปี่ยมเสน่ห์
"เมื่อท่านแม่ทัพพูดจาตรงไปตรงมา ข้าน้อยก็จะไม่ปิดบังเช่นกัน!" นางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ตรงคอเสื้อที่คลายออกเผยให้เห็นลำคองามดั่งหยก "หอเฟิงเสวี่ยสามารถจัดการเรื่องยุ่งยากทั้งเรื่องสถานที่ วัตถุดิบ และกำลังคนให้ท่านแม่ทัพได้ มากไปกว่านั้น..."
นางลดเสียงลงเล็กน้อย แฝงด้วยน้ำเสียงเย้ายวนราวกับน้ำผึ้ง "ข้าน้อยยังสามารถขยายช่องทางจำหน่ายให้ท่านแม่ทัพได้ ไม่เพียงแค่เจ็ดแคว้นชายแดนเหนือ แม้แต่แดนดินถิ่นกังหนำ ตลอดจนทุกแคว้นทุกอำเภอในอาณาจักรต้าโจว ป้ายของหอเฟิงเสวี่ยล้วนใช้ประโยชน์ได้เพื่อท่าน เพียงแต่..." นางลากเสียงท้าย ค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วลูบไปตามขอบจอก "หอเฟิงเสวี่ยขอส่วนแบ่งสามส่วน!"
หลิงชวนฟังแล้วยิ้ม "เถ้าแก่ก็เป็นนักธุรกิจเช่นกัน ย่อมรู้ดีว่าส่วนแบ่งสามส่วนนั้นหมายถึงอะไร ข้อเสนอนี้เกินไปหน่อยแล้วกระมัง!"
ในใจเขาคำนวณอย่างรวดเร็ว หากอาศัยเพียงกำลังของตนเองตอนนี้ อย่าว่าแต่จะขายเหล้าเลือดหมาป่ากับผ้าฝ้ายไปยังกังหนำเลย แค่ให้ครอบคลุมเจ็ดแคว้นชายแดนเหนือ เกรงว่าหนึ่งสองปีก็ยากจะสำเร็จ หากได้รับความช่วยเหลือจากหอเฟิงเสวี่ย ด้วยเครือข่ายใหญ่โตที่หยั่งรากลึกในชายแดนเหนือ ย่อมเป็นอีกโลกหนึ่ง
ทว่า การถูกผู้อื่นแบ่งผลกำไรก้อนโตไปเปล่าๆ ก็ไม่ต่างอะไรกับการตัดเย็บชุดแต่งงานให้ผู้อื่น เขาจะยินยอมได้อย่างไร?
สีหน้าของเวินเยี่ยนชิวไม่เปลี่ยนไป ราวกับคาดการณ์ไว้แล้ว "การค้าขายย่อมมีการต่อรอง ข้าน้อยเสนอไป ท่านแม่ทัพย่อมต่อรองกลับได้เช่นกัน"
สายตาของหลิงชวนขยับเล็กน้อย จากนั้นยื่นนิ้วหนึ่งออกมา แล้วค่อยๆ หุบลงครึ่งหนึ่ง
"ครึ่งส่วน!"
เมื่อเอ่ยตัวเลขนี้ออกไป แม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกว่ามันน้อยเกินไป และเตรียมใจไว้แล้วว่าอีกฝ่ายจะสะบัดแขนเสื้อจากไป เพราะการค่อยเป็นค่อยไปแม้จะช้า แต่ก็มั่นคงกว่า
ไม่คาดคิดว่า เวินเยี่ยนชิวกลับยิ้มหวาน ตอบรับอย่างฉับไว "ตกลง!"