สิ้นเสียงของหลิงชวน หน่วยทหารคนสนิทยี่สิบกว่านายก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี
ทันใดนั้น หลิงชวนพลิกน้ำเสียง แฝงแววหยอกเย้า “แต่ว่า ใครถึงเป็นคนสุดท้าย คนนั้นต้องจ่ายค่าปลาคราวนี้! จ๊าก!”
ยังไม่ทันขาดคำ เขาก็ควบม้านำออกไปก่อน กระตุ้นสีข้างม้าศึกอย่างแรง อาชาชั้นดีพลุ่งทะยานดุจลูกศรหลุดจากแล่ง
คนอื่นๆ ตะลึงงันไปชั่วขณะ จากนั้นก็ได้สติ ระเบิดเสียงหัวเราะด่าทอและโห่ร้อง ต่างไม่ยอมน้อยหน้าควบม้าทะยาน เร่งฝีเท้าไล่ตามสุดกำลัง
ดีหน่อยที่ถนนหลวงสู่เมืองอวิ๋นโจวกว้างขวางพอควร ผู้ขี่ยี่สิบกว่านายต่างควบม้าพุ่งไป ก็ยังไม่แออัด ทิ้งไว้เพียงฝุ่นตลบและภาพครึกครื้นสนุกสนาน
ในเวลาเดียวกัน สองวันนี้คอกม้าชิงเหอกลับวุ่นวายปั่นป่วน ด้วยมีม้าใหม่หลั่งไหลเข้ามากว่าหมื่นตัว ทำให้คอกม้าแต่เดิมยังดูกว้างขวางกลายเป็นเบียดเสียดแน่นขนัดในพริบตา อากาศอบอวลด้วยกลิ่นม้าแรงกล้าและเสียงอึกทึก
แม้ถันเสวียหลินจะเร่งสร้างโรงม้าใหม่เพิ่มล่วงหน้าแล้ว แต่การขาดแคลนผู้ชำนาญงานมิใช่จะแก้ได้ในชั่วพริบตา
ถึงจะพาทาสเลี้ยงม้าเกือบพันคนจากคอกม้าถ่าลากลับมา แต่การต้อนฝูงม้าทางไกลจากอำเภอเกาผิงมาถึงนี่ ทาสเลี้ยงม้าเหล่านี้ก็อ่อนล้าอิดโรยเต็มที หลายคนยืนเกือบไม่ติดเท้า
อย่าว่าแต่พวกเขาเลย แม้แต่ทหารหนึ่งพันใต้บังคับจ้าวเซียงที่รับผิดชอบคุ้มกัน ก็ล้วนอ่อนล้าไร้เรี่ยวแรง
ในด่านยังต้องต้อนฝูงม้าขนาดใหญ่เช่นนี้ก็แสนยากลำบาก คิดดูเถิด หลายวันก่อนนอกด่าน เฉินเว่ยสิงและกองสอดแนมของเขาต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาลเพียงใด