ในมือของพวกเขาล้วนถือมีดยาวแบบมาตรฐานกองทัพ รูปลักษณ์มิได้มีอะไรแปลกตา ทว่ากลับยาวกว่ามีดยาวทั่วไปสามถึงสี่ชุ่น สะท้อนประกายเย็นเยียบวาววับ
หลิงชวนมิได้ถอย กลับรุกเข้าใส่ ฟาดฟันตามขวางอีกคราหนึ่ง ดาบปวงชนพาดผ่านอากาศด้วยเสียงหวีดหวิว ตัดดาบยาวทั้งสองเล่มที่แทงเข้ามาอย่างรวดเร็วให้ขาดสะบั้นในพริบตา!
ดาบปวงชนที่อยู่ในมือเขาเล่มนี้ หลอมขึ้นจากมหาอุกลกาบาตชีพจรโลหิตโดยช่างเหล็กแซ่หยาง ใช้เวลากว่ายี่สิบวัน เปี่ยมด้วยความคมกริบไร้เทียมทาน อาวุธธรรมดาสามัญเมื่ออยู่เบื้องหน้ามันก็ไม่ต่างจากไม้ผุ ถูกตัดขาดได้โดยง่ายดาย
ทว่า ถึงแม้อาวุธจะถูกตัดขาด สองคนนั้นก็ยังไม่มีทีท่าจะถอยหนี ซ้ำยังพุ่งเข้าใส่หลิงชวนต่อ สายตาบ้าคลั่งและเด็ดเดี่ยว
“ฉึก……”
หลิงชวนแทงดาบทะลุอกของหนึ่งในนั้น ขณะเดียวกันมืออีกข้างจับยึดข้อมือของอีกคนไว้ ใช้มีดหักในมือของอีกฝ่ายกรีดผ่านลำคอ
สังหารสามคนได้ในชั่วพริบตา แต่ด้านหลังยังคงมีคนชุดดำหลั่งไหลมาไม่ขาดสาย รูปร่างของพวกเขาคล่องแคล่วปราดเปรียวดั่งวานร เพียงไม่กี่พริบตาก็สังหารมาถึงเบื้องหน้าแล้ว
นอกจากนี้ แววตาของคนเหล่านี้มีเพียงเจตนาสังหารอันเยือกเย็นและความเมินเฉยต่อชีวิต ราวกับไม่รู้เลยว่าความตายคือสิ่งใด เห็นได้ชัดว่า สถานะของคนชุดดำเหล่านี้น่าจะเป็นมือสังหารหรือองครักษ์พลีชีพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี
โชคดีที่หลิงชวนและพวกอื่นสวมเกราะ ด้านการป้องกันจึงยกระดับขึ้นหลายขั้น แค่เพียงคมดาบฟาดฟันชนิดนี้ ไม่อาจทำลายการปกป้องของเกราะได้เลย
เนี่ยซิ่งหานดีดสายธนูเหล็กกล้าในมืออย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน แต่ละครั้งล้วนยิงธนูสามดอกพร้อมกัน
แม้จะถูกฝนกระหน่ำและหมอกหนาทึบบดบัง บางครั้งถูกหลบหลีกหรือพลาดเป้า แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงพุ่งเข้าใส่ศัตรู จากสิ่งนี้จะเห็นได้ว่าวิชาธนูของนางน่าตกตะลึงเพียงใด ไม่เสียชื่อยอดมือธนูแห่งตระกูลเนี่ย