ณ ชายแดนระหว่างอำเภอฉีชุนกับอำเภอหยุนจง ตั้งตระหง่านคฤหาสน์ตระกูลหลี่
ตระกูลหลี่ หนึ่งในตระกูลขุนนางชั้นแนวหน้าแห่งอวิ๋นโจว คฤหาสน์ของพวกเขาครอบครองพื้นที่ราบอุดมสมบูรณ์กว้างใหญ่ไพศาล ราวกับเมืองเล็ก ๆ ภายในมีบ่าวไพร่ขวักไขว่ดั่งเมฆหมอก
ไม่ว่าจะเป็นสาวใช้คอยปรนนิบัติกิจวัตร ผู้ดูแลจัดการงานภายใน คนเลี้ยงม้าพันธุ์ดี พ่อครัวปรุงอาหารเลิศรส… รวมแล้วไม่ต่ำกว่าหลายร้อยคน ทว่าสิ่งที่ทำให้ตระกูลหลี่ผงาดอยู่เหนือผู้อื่นอย่างแท้จริง คือกองทัพส่วนตัวที่พวกเขาเลี้ยงดูไว้กว่าพันนาย!
ชายฉกรรจ์ร่างกำยำเหล่านี้ สวมคราบ ‘คนรับใช้’ แต่ภายใต้เสื้อผ้านั้นซ่อนเกราะ หัตถ์กำอาวุธ แท้จริงแล้วคือกรงเล็บและเขี้ยวของตระกูลหลี่ที่ใช้ยึดครองพื้นที่และกำราบฝ่ายตรงข้าม ทั้งหมดอยู่ภายใต้การบัญชาของ ‘ซื่อเหยี่ย’ หลี่เสวียนอี้
วันนี้ ภายนอกคฤหาสน์ตระกูลหลี่ยังคงดูสงบราบเรียบดุจเดิม ชายคาประดับลวดลายวิจิตรยังคงตั้งตระหง่าน บ่าวรับใช้เดินกันขวักไขว่อย่างเป็นระเบียบ ทว่าความตรึงเครียดที่มองไม่เห็นกลับแผ่ซ่านปกคลุมไปทั่วทั้งคฤหาสน์ราวกับไอพิษร้ายอันเย็นยะเยือก ซึมลึกเข้าไปในทุกอณูอิฐ
ภายในใจกลางคฤหาสน์ ณ ห้องโถงใหญ่ บรรยากาศหนักอึ้งราวกับตะกั่ว ผู้อาวุโสและทายาทสายตรงของตระกูลหลี่มารวมตัวกันอย่างพร้อมเพรียง นับตั้งแต่ท่านผู้เฒ่าจากไปเมื่อสองปีก่อน ตำแหน่งหัวหน้าตระกูลก็ตกเป็นของบุตรชายคนโต หลี่ชิงยวน
ทุกคนในห้องโถงต่างทำหน้าที่ของตน แต่ละคนต่างก็มีความคิดของตัวเอง
หัวหน้าตระกูลหลี่ชิงยวนนั่งอยู่เบื้องบน ใบหน้าบึ้งตึงราวกับเหล็ก ปลายนิ้วเคาะลงบนที่วางแขนไม้จันทน์อย่างไม่รู้ตัว ภายในจิตใจกำลังต่อสู้กันอย่างดุเดือด
หากพูดตามใจจริงแล้ว เขาไม่ประสงค์จะเป็นศัตรูกับหลินชวนที่กำลังเรืองอำนาจเลยแม้แต่น้อย แต่วานนี้ข่าวที่หลี่จูจื่อน้องชายคนที่สามนำกลับมา รวมถึงท่าทีของหลินชวน ล้วนบ่งชี้ชัดว่า เจ้าคนผู้นี้ เกรงว่าคงไม่ใช่คนที่ยอมจบเรื่องง่าย ๆ!