เพียงการโจมตีเดียว ชุ่ยฮวาใช้กำลังมหาศาลหยุดการโจมตีของขบวนทหารม้าศัตรูอย่างแข็งกร้าว จนเกิดความโกลาหลไปทั่ว
พละกำลังน่าสะพรึงราวกับไร้มนุษย์นี้ ทำให้ทุกคนทั้งศัตรูและฝ่ายเราที่เห็นเหตุการณ์ต่างตกตะลึงหน้าซีดเผือด ลมหายใจติดขัด
แม้แต่ศิษย์สำนักกระบี่ซู่ซานและหลวงพี่น้อยวัดคงกวน เจ้ายุทธ์ผู้มีชื่อทั้งสอง ยังอ้าปากค้างด้วยความตะลึงต่อภาพนี้ นี่คงเป็นยอดฝีมือหนึ่งรบหมื่นในสนามรบตามที่เล่าลือ!
“ฆ่า……”
หลิงชวนฉวยโอกาสอันยอดเยี่ยมนี้ นำกองกำลังบุกเข้าไปในขบวนศัตรูที่โกลาหล
จากเดิมที่มีทหารม้ากว่าร้อยห้าสิบนาย ต้องฝ่าดงเกาทัณฑ์ก่อน จากนั้นก็ถูกกระบวนท่าดั่งหินผาทลายฟ้าสะเทือนของชุ่ยฮวาทำให้กระบวนแตก เมื่อเผชิญหน้ากับกองกำลังชั้นยอดที่รบอย่างเอาชีวิตเป็นเดิมพันของหลิงชวน จึงไม่อาจตั้งรับได้อย่างมีประสิทธิภาพ
“ฉึกฉึกฉึก……”
เสียงดาบปวงชนฟันทะลุร่างดังขึ้นต่อเนื่องน่าสะพรึง
หลิงชวนหมุนทวนยาวจนเกิดเสียงหวือ พุ่ง แทง กวาด ฟาด… กระบวนท่าศึกที่เรียบง่ายแต่ดุดันถูกเขาแสดงออกอย่างถึงที่สุด
ยิ่งทำให้เขาประหลาดใจก็คือ ตั้งแต่ไอปราณบรรพจารย์ในทะเลปราณถูกกระตุ้น พละกำลัง ความเร็ว และการควบคุมอาวุธของเขาก็ก้าวขึ้นไปอีกระดับ ทวนทลายวิญญาณหนักสี่สิบเก้าจินในมือกลับเบากว่าที่เคยและใช้การได้ดั่งใจคิด
เพียงชั่วครู่ กองกำลังที่มิอาจต้านทานนี้ก็บุกทะลวงขบวนทหารม้าศัตรูจนสิ้นซาก ทิ้งซากศพและทหารที่บาดเจ็บร่ำครวญระเกะระกะไว้เบื้องหลัง เหลือทหารม้าศัตรูไม่ถึงห้าสิบนาย
ทว่าฝีเท้าหลิงชวนมิได้หยุด เขาไม่แม้แต่จะเข้าจู่โจมเหล่าทหารเดินเท้า แต่กลับเร่งฝีเท้าขึ้นอีก สายตาจับจ้องไปที่ทิศทางของแม่ทัพศัตรูที่อยู่ไกลออกไป ตรงเข้าใส่อย่างไม่ลังเล