หลิงชวนเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง ในดวงตาจริงใจยังแฝงความน้อยใจอยู่เล็กน้อย
ใครมีสมองหน่อยก็รู้ว่านั่นคือคำยั่วบนโต๊ะเหล้า เป็นคำล้อเล่นในยามเมามาย! ใครจะคาดคิด คนตรงทื่อต่อหน้าคนนี้จะเก็บไปใส่ใจจริง ๆ และไม่พูดไม่จาก็ไปชิงจริง! สำคัญคือชิงกลับมาได้เสียด้วย
ในชั่วพริบตา หลูยุ่นโฉวรู้สึกเพียงว่ามีกลุ่มลมขุ่นอัดแน่นในอก ขึ้นก็ไม่ขึ้น ลงก็ไม่ลง กลัดกลุ้มแทบกระอักเลือด
ในกองทัพไม่มีคำพูดล้อเล่น หลักการนี้เขารู้ดีกว่าใคร
ไอ้หนูหลิงชวนนี่จับเอาคำพูดเสี้ยวหนึ่งของเขาตอนเมามาพลิกกลับกลายเป็นเล่นงานตน รับว่าตนเคยพูด? นั่นก็เท่ากับแปรเปลี่ยนให้หลิงชวน 'ปฏิบัติตามคำสั่ง' อย่างมากก็แค่โทษว่าทำเกินกว่าเหตุ ไม่รับว่าเคยพูด? งั้นหลูยุ่นโฉวจะเป็นอะไรไป? ผู้บัญชาการที่พูดไม่รักษาคำพูด กลับกลอก?
สายตาที่เขามองไปยังหลิงชวนแทบจะพ่นไฟ ฟันขบกรอด ๆ หากว่าก่อนหน้านี้จะยังแฝงเจตคอยข่มขวัญ ทดสอบรุ่นหลังอยู่บ้าง ตอนนี้เขาอยากจะลากเจ้าสารเลวตัวน้อยออกไปซัดให้หนำใจ! กล้าดีถึงกับวางแผนเล่นงานผู้บัญชาการ!
ด้านข้าง เยี่ยซือเจินเดิมทีในใจยังลอบคิดหาถ้อยคำขออภัย คิดหาทางทั้งรักษาหลิงชวนได้ ทั้งดำรงไว้ซึ่งอำนาจของท่านแม่ทัพใหญ่
เห็นภาพนี้ เขาเริ่มตะลึง จากนั้นมุมปากกระตุกเล็กน้อย สายตาเผยแววประหลาด
ไอ้หนูนี่ที่ไหนต้องเป็นลูกแกะให้ใครมาขออภัย? ชัด ๆ คือลูกหมาป่าที่ใจกล้าบ้าบิ่น แถมเจ้าเล่ห์ไม่มีใครเทียบ! ขุดหลุมรออยู่นานแล้วดักรออยู่ตรงนี้!