ทว่า!
เบื้องหลังไม้ตายลวงนี้ ต่างหากคือท่าสังหารที่แท้จริง!
ผู้พิทักษ์ตาแหลมอาศัยโล่เศษคมกระบี่ที่แตกกระจายเป็นเครื่องบังตา ร่างกายบิดเบี้ยวในมุมประหลาดยากจะคาดเดา พุ่งทะยานเข้าไป ดาบสั้นในมือประดุจมังกรพิษทะยานออกจากห้วงลึก ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกสามส่วน
ปลายดาบแต้มจุดเย็นเยียบ ประชิดลำคอของหลิงชวนไม่ถึงครึ่งฉื่อ
รวดเร็ว! โหดเหี้ยม! อาบยาพิษ! แทบจะหลบเลี่ยงไม่ได้!
ในชั่วพริบตาคับขัน หลิงชวนราวกับคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า
ขาซ้ายของเขาพุ่งขึ้นดุจอสรพิษ ปลายเท้าแม่นยำไร้ที่ติ ปะทะเข้ากับข้อต่อใต้รักแร้ของแขนที่ถือดาบของอีกฝ่าย! เป็นจุดอับที่แรงเก่าหมดสิ้น แรงใหม่ยังไม่เกิด!
“หืม?” ผู้พิทักษ์ตาแหลมสีหน้าแปรเปลี่ยนฉับพลัน กระบวนดาบถูกแรงต้านอันแยบยลนี้สกัดไว้แน่นิ่ง ไม่อาจรุกคืบไปได้แม้แต่น้อย
“กรี๊ด……”
ที่ยิ่งทำให้วิญญาณเขาแทบหลุดลอย คือเสียงรอกหน้าไม้ที่บิดแน่นจนขนหัวลุก ประหนึ่งเสียงกระซิบของยมทูต ดังแจ่มชัดเข้าหู!
เขาอยากถอย!
แต่หลิงชวนจะให้โอกาสนั้นได้อย่างไร?
“ตาย!” ขาซ้ายของหลิงชวนที่ยันใต้รักแร้เขากลับคืนอย่างรวดเร็ว! พร้อมกันนั้น ดาบศึกในมือกลายเป็นแพรพรรณพร่างพรายสายหนึ่ง พุ่งตวัดเฉียงจากล่างขึ้นบน! แสงดาบดั่งสายฟ้า!
“พรวด!”
เลือดร้อนระอุพุ่งกระฉูดดุจน้ำพุ กระทั่งกระเด็นขึ้นไปบนคานสูงของเรือน!
ผู้พิทักษ์ตาแหลมรู้สึกเพียงหน้าอกวาบเย็น ตามด้วยความเจ็บปวดสุดพรรณนาและพลังชีวิตที่สูญสลายอย่างรวดเร็ว
เขามองดูหน้าอกและท้องตัวเองที่ถูกผ่าอ้าออกอย่างไม่อยากเชื่อ แผลนั้นลากจากท้องน้อยไปจนถึงลำคอ ระหว่างที่เลือดไหลทะลัก กระทั่งอวัยวะภายในของตนก็ยังมองเห็น
ในดวงตารูปสามเหลี่ยมอันเป็นเอกลักษณ์นั้น เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกสูงสุด ความไม่ยอมจำนน และความกลัวตาย ร่างกายโซเซถอยหลังไปหลายก้าว สุดท้ายก็ล้มกระแทกพื้น ชักกระตุกไม่กี่ครั้ง ไร้ลมหายใจ!