ม่านประตูห้องปีกตะวันตกตกลงมา จากข้างในมีเสียงสามีภรรยากำลังกดเสียงคิดบัญชีกันเบาๆ
“……จุดตะเกียงจนดึก ไส้ตะเกียงน้ำมันก๊าดก็เผาไปหลายเส้นแล้วใช่ไหม? เงินเดือนเดือนหนึ่งเท่าไหร่ ค่าน้ำมันก๊าด ค่าหนังสือ……” เสียงของเหยียนปู้กุ้ยดังขึ้นต่อ “แกไปยุ่งกับเขาทำไม พอผ่านโปรเงินเดือนก็ขึ้นเท่าตัว ตอนนั้นค่าน้ำมันก๊าดแค่นั้นจะอะไรกัน อีกอย่างเขาคนเดียวอิ่มท้องทั้งบ้านไม่หิว หนุ่มๆ อย่างเขาไม่เห็นต้องคิดเล็กคิดน้อยใช้ชีวิตแบบเราหรอก!”
เจียจางซื่อขนเก้าอี้เล็กๆ ไปนั่งเลือกผักข้างอ่างน้ำที่ลานกลาง ปังกึนนั่งยองๆ บนพื้นใช้กิ่งไม้แหย่มดเล่น เสี่ยวตังนอนทับเข่าเจียจางซื่อเล่นใบผัก ฉินหวยหรูอุ้มอ่างผ้าใหญ่จากในบ้านออกมา พับแขนเสื้อขึ้นสูง ใช้อ่างผ้ารองที่เอวเพื่อออกแรง เดินไปที่ก๊อกน้ำถึงวางลง แม่บ้านหลายคนในลานกำลังล้อมอ่างน้ำล้างผักซาวข้าว ปากของเจียจางซื่อไม่เคยหยุด ยังไม่ได้เลือกผักกี่เส้น เรื่องก็พูดถึงลานหน้าแล้ว
“เด็กฝึกงานคนหนึ่ง กลางคืนจุดตะเกียงอ่านหนังสือทุกวัน ใครไม่รู้คิดว่าจะไปสอบจอหงวน”
ป้าลิ่วที่ล้างผักอยู่ข้างๆ รับคำ “เขาคือขยัน”