ซีเหอยวน: จากเด็กฝึกช่างกลสู่นักสะสมสกิล

ตอนที่ 14 ชิ้นส่วนระดับสอง

6 นาที· 1.3K คำ

วันต่อมาหลายวัน จังหวะในแผนกเหมือนถูกเร่งให้เร็วขึ้นอีกเกียร์หนึ่ง ประกาศสอบเลื่อนตำแหน่งติดอยู่ข้างกระดานดำ ตัวหนังสือดำบนกระดาษขาว เห็นทุกวันตอนเข้างาน อยากลืมก็ลืมไม่ลง เหล่าเด็กฝึกเดินผ่านก็ต้องเหลือบมอง บางคนดูแล้วถอนหายใจ บางคนดูแล้วกัดฟัน เสี่ยวซุนเป็นพวกหลัง——เช้าแต่ละวันเขาเข้ามาในแผนกแล้วไปยืนหน้ากระดานดำครึ่งนาทีก่อน แล้วกลับมาที่โต๊ะทำงานก้มหน้าก้มตาตะไบเหล็กสี่เหลี่ยมของตัวเอง ตะไบเสร็จชิ้นหนึ่งก็ตะไบอีกชิ้นหนึ่ง

หลินหยวนยังคงเดินตามจังหวะของตัวเอง ช่วงเช้าทำงานตามที่แผนกสั่งลงมา กล่องรองแบริ่งสิบกว่าชิ้นวางเรียงอยู่ที่มุมโต๊ะทำงาน แต่ละชิ้นใช้เวอร์เนียร์คาลิเปอร์วัดก่อนส่ง เฒ่าเจิ้งเดินมาตรวจ ใช้ไมโครมิเตอร์วัดความหยาบของผิวฐาน ดูความลึกของรูจม แล้ววางชิ้นงานลงพูดว่า "ใช้ได้ ชุดนี้ไม่มีปัญหา" จากนั้นก็ไม่ไปไหน เขาดึงแบบใหม่จากใต้โต๊ะทำงานแผ่ไว้ตรงหน้าหลินหยวน

บนแบบเป็นชิ้นส่วนประกบเข้าคู่ สองชิ้นต้องประกอบเข้าด้วยกัน โครงสร้างซับซ้อนกว่าชิ้นงานหกเหลี่ยมประกบธรรมดา ช่องข้อกำหนดทางเทคนิคระบุเกณฑ์ความคลาดเคลื่อนระดับชิ้นส่วนระดับสอง "สอบบรรจุเอาอยู่ระดับหนึ่ง แต่ฝีมือเธอช่วงนี้พัฒนาขึ้นเร็ว ทำแต่ชิ้นงานระดับหนึ่งไม่มีพัฒนาการ นี่คือชิ้นส่วนระดับสอง การประกบรูปกากบาทร่องวี ความสมมาตรของร่องวีคือจุดสำคัญ ต้องตะไบสองด้านพร้อมกัน จะตะไบด้านหนึ่งเสร็จก่อนแล้วค่อยทำอีกด้านไม่ได้——แบบนั้นมันเอียงแน่นอน" นิ้วของเฒ่าเจิ้งชี้ไปที่ตำแหน่งร่องวีบนแบบ แล้วชี้ไปที่ช่องเกณฑ์ความคลาดเคลื่อนมุมขวาล่าง "ระยะห่างในการประกอบ 0.02 มิลลิเมตร เคร่งครัดกว่าชิ้นงานหางนกนางแอ่นครึ่งหนึ่ง"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป