มื้อเที่ยงทำปลาตะเพียนจีนนึ่งมะนาว เมนูนี้เขาเคยเห็นในตำราอาหารเสฉวน ปลาตะเพียนจีนนึ่งจนสุกแล้วแกะเนื้อ ใส่ขิงสับกระเทียมสับ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู และพริกไทยเสฉวนป่น สุดท้ายราดน้ำมันร้อนๆ หนึ่งทัพพี เมื่อก่อนเขาไม่เคยทำเมนูนี้เลย ปลาตะเพียนจีนน่ะทำได้แค่ต้มเป็นซุป ซุปขาวๆ รสจืดชืด เนื้อปลาแก่แข็งเหมือนขี้เลื่อย แต่ตอนนี้ทักษะการทำอาหารระดับกลางจากระบบอยู่ในมือแล้ว จะหั่นยังไง นึ่งยังไง ปรุงน้ำจิ้มยังไง ขั้นตอนชัดเจนหมด
ปลาลงหม้อนึ่งแล้ว เขาสับขิงกระเทียม ผัดน้ำจิ้มไว้ ปลานึ่งสุกแล้วยกออกมาแกะเนื้อ เรียงใส่จาน ราดขิงสับกระเทียมสับ ซีอิ๊ว น้ำส้มสายชู พริกไทยเสฉวนป่น สุดท้ายตักน้ำมันเมล็ดเรพซีดใส่ทัพพีเหล็กตั้งไฟให้เดือด ราดลงบนตัวปลา — จี๊ดดด! น้ำพริกแดงเดือดพล่าน กลิ่นหอมลอยทะลุช่องประตูออกไป
กลิ่นนี้ในยุคปันส่วนแบบนี้มันเด่นเกินไปแล้ว ในลานบ้านทุกครอบครัวกำลังกินมื้อเที่ยงกัน บ้านเหยียนปู้กุ้ยก็ตามเคย คือข้าวต้มข้าวโพดกับผักดอง บ้านเจียก็ข้าวต้มข้าวโพดกับก้อนแป้งนึ่ง โง่จู้วันนี้เข้าเวรโรงอาหาร ยังไม่กลับมา ในยุคนี้เนื้อสัตว์เป็นของหายาก ใครบ้านไหนตุ๋นเนื้อสักชิ้น ทั้งตรอกได้กลิ่นกันหมด
หลินหยวนยกจานมานั่งที่โต๊ะ กว่าจะคีบได้หนึ่งคำ เสียงของเจียจางซื่อก็ดังมาจากลานกลาง