กู้จิ้นเหยียนทอดสายตามองแฟ้มโครงการที่วางซ้อนกันอยู่บนโต๊ะ ปลายนิ้วไล้ผ่านรายงานอย่างไม่ใส่ใจ ก่อนเอ่ยสั่งว่า “ผู้ช่วยเย่ ช่วยจัดการให้หน่อย พรุ่งนี้ไปเมืองซูพร้อมฉัน ฉันจะไปดูงาน”
“ได้ครับ คุณกู้” เย่เซียวรับคำโดยไม่ซักถามเหตุผล เขารู้ดีว่าบริษัทในเมืองซูเพิ่งเกิดข่าวฉาวเรื่องทุจริต โครงการมูลค่ามหาศาลต้องหยุดชะงัก นี่แหละคือประเด็นสำคัญของการเดินทางครั้งนี้
ครู่ต่อมา กู้จิ้นเหยียนเงยหน้าขึ้น ใช้นิ้วกดขมับที่ปวดตึงเบา ๆ ก่อนมองเย่เซียวด้วยแววตาหนักแน่น “คุณคิดว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้?”
เขาตัดคำเกริ่นที่ไม่จำเป็นออกไป เพราะรู้ว่าเย่เซียวเข้าใจความหมายแฝงในคำถาม
เย่เซียวหลุบตาลงครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนตอบอย่างเป็นระเบียบ “ตอนนี้ยังสรุปไม่ได้ครับ คุณเจียงเป็นคนเก่าที่คุณปั้นมากับมือ ส่วนคุณอู๋เพิ่งถูกส่งมารับตำแหน่งทีหลัง ผมรู้รายละเอียดของทั้งสองคนไม่มากนัก ต้องไปตรวจสอบถึงเมืองซูด้วยตัวเองก่อน ถึงจะฟันธงได้ครับ”
กู้จิ้นเหยียนพึมพำเสียงเบา “หวังว่าเขาจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง”
เย่เซียวเงียบไป ในใจประเมินสถานการณ์อยู่เงียบ ๆ คุณเจียงปักหลักอยู่ที่นั่นมาหลายปี รากฐานหยั่งลึกซับซ้อน โอกาสเกี่ยวข้องกับการทุจริตจึงสูงกว่าคุณอู๋ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งมาก คนเราเปลี่ยนใจกันได้ ร่องรอยผิดปกติที่เผยออกมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้ก็ชัดเจนอยู่แล้ว คิดว่ากู้จิ้นเหยียนคงคาดการณ์ไว้ในใจ จึงกำหนดการเดินทางครั้งนี้ขึ้น
ตระกูลไป๋
ไป๋ไป่หยานเอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนโซฟาหนังแท้เนื้อนุ่มในห้องรับแขก กำลังดื่มด่ำกับช่วงเวลาสบาย ๆ จู่ ๆ เสียงเตือนเย็นชาของระบบก็ดังขึ้นในหัว