ปลายนิ้วของเผยม่านไล้ลงมาตามแผงอกแน่นกระชับของลู่เฉิน
ก่อนจะหยุดลงตรงแนวกล้ามท้อง แล้วกดเบา ๆ
“พวกคุณนายไฮโซกับผู้หญิงเก่ง ๆ ที่มีหน้ามีตาในเจียงเฉิงเกินครึ่ง ต่างก็มาใช้บริการที่คลับแห่งนั้น”
“ตอนผู้หญิงผ่อนคลายสุด ๆ ปากจะไม่มีเกราะป้องกันที่สุด”
“บริษัทไหนกำลังจะขาดสภาพคล่อง สามีบ้านไหนเลี้ยงลูกนอกสมรสไว้ข้างนอก”
“โครงการไหนจะได้อนุมัติภายใน ข่าววงในพวกนี้มีค่ามหาศาล ล้วนอยู่บนเตียงนวดไม่กี่เตียงนั่นแหละ”
นิ้วที่ถือแก้วเหล้าของลู่เฉินกำแน่นขึ้นเล็กน้อย
เผยม่านยกแก้วทรงสูงของตัวเองขึ้นจิบอึกใหญ่ ริมฝีปากแดงสดยิ่งแต้มสีสันชวนมอง
“ไอ้จ้าวเต๋อไห่นั่น ต่อให้ทั้งชีวิตก็คงเป็นได้แค่รองผู้จัดการใหญ่ แต่นายไม่เหมือนกัน”
“แค่ดูแลทั้งกายทั้งใจของผู้หญิงพวกนั้นให้ดี กุมเส้นสายของพวกเธอไว้ในมือ แล้วหาโอกาสก้าวเข้าสู่ฝ่ายบริหารระดับสูงของเครืออวิ๋นหรง จากนั้นก็ชิงหุ้นตั้งต้นมาให้ได้”
“นายก็มีสิทธิ์พลิกฟ้าคว่ำเมฆในเมืองนี้ เหยียบคนที่เคยเหยียบย่ำนายให้จมอยู่ใต้เท้า”
คำพูดตรงไปตรงมาและโจ่งแจ้ง ทว่ากลับแทงทะลุความทะเยอทะยานที่ฝังลึกอยู่ในใจของลู่เฉินได้อย่างแม่นยำ
เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเขย่าน้ำแข็งในแก้ว
“วันนี้คุณตู๋รับสายฉีเยว่ในห้อง”
เผยม่านเลิกคิ้ว
“แล้วไง?”
“ฉันแค่รู้สึกแปลก ๆ”
ลู่เฉินขยับตัวหันข้าง สายตาหยุดอยู่บนกระดูกไหปลาร้าอันงดงามของเผยม่าน
“คุณตู๋ดูยังไงก็อายุไม่เกินสามสิบต้น ๆ แถมดูแลตัวเองจนเหมือนสาวที่ไม่เคยมีลูก แล้วทำไมถึงมีลูกชายอายุไล่เลี่ยกับฉีเยว่ได้?”