อาจารย์ซุนมองเขาแล้วหัวเราะอีกครั้ง
“ข้างนอกโดนเล่นงานมาแล้วเหรอ?”
“ต้องเจ็บตัวก่อนถึงจะรู้จักเจ็บ พอรู้จักเจ็บแล้วถึงจะรู้ว่าฝีมือมีค่าขนาดไหน”
อาจารย์ซุนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกหูโทรศัพท์ขึ้นพูดว่า “ตอนที่ฉันรับแกเป็นศิษย์ ก็เห็นแล้วว่าในกระดูกแกมีความเด็ดขาดอยู่”
“ในเมื่อคิดได้แล้ว ฉันจะสอนวิชาลับอีกอย่างที่เอาไว้รักษาชีวิตให้”
ลู่เฉินกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว
“วิชากระตุ้นจุดชีพจรย้อนโลหิต!”
อาจารย์ซุนค่อย ๆ บอกเคล็ดวิชาจุดชีพจรที่เข้าใจยากเป็นชุด ๆ “ใช้แรงนิ้วฝืนทะลวงจุดสำคัญสามจุด ได้แก่ ซ่านจง กวนหยวน และหมิงเหมิน ทำให้ลมปราณกับเลือดไหลย้อนสู่แขนขาทั้งสี่ทันที”
“พอใช้แล้ว พละกำลังของกล้ามเนื้อกับความเร็วในการตอบสนองจะเพิ่มขึ้นหลายเท่าภายใน 2 นาที”
“เอาไว้ต่อสู้ ฆ่าศัตรู หรือเอาชีวิตรอดในสถานการณ์คับขันก็ได้ผลดีมาก”
ลู่เฉินจดจำลำดับจุดชีพจรไว้ในหัวอย่างแม่นยำ
อาจารย์ซุนหัวเราะหึ ๆ อีกครั้งแล้วพูดว่า “แต่วิธีนี้รุนแรงมาก พอพลังหมด ลมปราณกับเลือดก็จะพร่อง ผลข้างเคียงหนักเอาเรื่อง”
ลู่เฉินรีบถาม “ผลข้างเคียงอะไร?”
“ลองใช้เองก็รู้แล้ว” อาจารย์ซุนโบกมือ พลางทำให้กุญแจมือที่คล้องอยู่กับโต๊ะดังกรุ๊งกริ๊ง “ยังไงก็ไม่ถึงตายหรอก คนหนุ่มเลือดลมแรง ทนไหวอยู่แล้ว”
ลู่เฉินพยักหน้า เก็บความสงสัยไว้ในใจ
“นอกจากวิชานี้แล้ว ยังมีไม้เด็ดอย่างอื่นอีกไหม?”
อาจารย์ซุนเหลือบมองผู้คุมที่ยืนห่างออกไปสองก้าว ก่อนโน้มตัวเข้าใกล้กระจกอีกครั้ง