ค่ำคืนในตรอกค่อนข้างหนาว
หลังปลดโซ่ล็อกแล้ว ลู่เฉินก็จับแฮนด์มอเตอร์ไซค์ฮอนด้าด้วยสองมือ แล้วเข็นไปข้างหน้า
ข้างหน้าต่างบานเล็กในห้องใต้ดิน
สวี่เฉี่ยนเฉี่ยนเกาะราวเหล็ก มองชายที่สวมเสื้อยืดรัดรูปสีชมพูลายหมี กำลังออกแรงเข็นมอเตอร์ไซค์คันใหญ่เทอะทะอยู่ด้านนอก มุมปากของเธอยกขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
ตีหนึ่งครึ่ง
หน้าวิลล่าเดี่ยวเลขที่ 17 อวี้หลงวาน
หลังเข็นมอเตอร์ไซค์เข้าโรงรถใต้ดินแล้ว ลู่เฉินก็ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวไปยังโถงชั้นสอง
ประตูลิฟต์เปิดออก
โคมระย้าคริสตัลกลางห้องโถงดับไปแล้ว เหลือเพียงแสงสลัวจากโคมติดผนังด้านข้าง
บริเวณโซฟาอบอวลไปด้วยกลิ่นบรั่นดีเข้มข้น
ลู่เฉินเดินออกจากลิฟต์ แล้วเห็นคนคนหนึ่งนั่งอยู่บนโซฟาตรงหน้า
ตู๋หลานยังไม่นอน
เธอถอดชุดกี่เพ้าที่ใส่ตอนกลางวัน เปลี่ยนเป็นชุดนอนผ้าไหมสีแดงเข้มคอลึก
ชุดนอนข้างหนึ่งเลื่อนลงมาถึงข้อศอก เผยให้เห็นหัวไหล่ขาวผ่องเย็นตา
เรียวขายาวไขว้กันอยู่บนโต๊ะเตี้ย รองเท้าส้นสูงสีแดงที่สวมอยู่แกว่งไกวเบา ๆ
มือหนึ่งถือแก้วทรงสูง ส่วนแว่นกรอบทองวางอยู่ข้างโต๊ะชา
ตู๋หลานเงยหน้าเล็กน้อย พิงหมอนบนโซฟา ใบหน้าสวยประณีตไร้ซึ่งอารมณ์
ลู่เฉินก้มมองเสื้อยืดสีชมพูที่ตัวเองสวม ก่อนทำใจเดินไปยังโถงทางเข้า
ตู๋หลานหันมา มองไปทางลู่เฉิน
ดวงตาหงส์หางตาชี้คู่นั้นไร้แววเมามาย มีเพียงความเย็นชาและการพินิจพิเคราะห์