ฉีเยว่หยิบบุหรี่ยี่ห้อจิ่วอู่จื้อจุนออกจากซอง แล้วโยนให้โจวจื่อเซวียนอย่างไม่ใส่ใจ
โจวจื่อเซวียนรับบุหรี่ไว้ด้วยสองมือ ก่อนก้มลงหยิบไฟแช็กชุบทองออกมา
/เขาจุดบุหรี่ให้ฉีเยว่ก่อน แล้วค่อยจุดของตัวเอง
ฉีเยว่พ่นควันสีขาวข้นออกมาคำหนึ่ง แล้วถามว่า “ได้ยินคนอื่นพูดว่าไอ้หมอนั่นได้เป็นหัวหน้ามือหนึ่งแล้วเหรอ?”
โจวจื่อเซวียนคีบบุหรี่ไว้ในมือ แม้แต่รองพื้นเนื้อหนาสีขาวซีดก็ยังกลบรอยอาฆาตบนใบหน้าเขาไม่มิด
“คุณชายฉี ไอ้สารเลวนั่นไม่รู้เรื่องนวดเลยสักนิด”
“อาศัยแต่ปากหลอกพี่หลาน แล้วก็วางอำนาจบาตรใหญ่ในร้าน”
“แม้แต่พนักงานเก่าอย่างผมที่ทำงานมาสองปี ยังโดนมันเหยียบหัว ผมอยากถลกหนังมันจริง ๆ!”
ฉีเยว่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ ก่อนตบไหล่โจวจื่อเซวียนเบา ๆ
“ในเมื่อนายก็ไม่พอใจมัน งั้นคืนนี้จับตาดูมันไว้”
“มันเลิกงานกี่โมง ออกประตูไหน แล้วไปที่ไหน ต้องรายงานฉันให้หมด”
ฉีเยว่พูดพลางบี้ก้นบุหรี่ในมือดับ แล้วโยนลงพื้นเหยียบจนแหลก “แค่หาที่ซุกหัวนอนของมันเจอ คืนนี้ฉันจะให้คนไปจัดการมัน”
“หักแขนมันทั้งสองข้าง ดูซิว่าต่อไปมันจะเอาอะไรมาแย่งงานนาย”
โจวจื่อเซวียนยัดเงินสดที่อกเสื้อเข้าไปอีกนิด แล้วพยักหน้ารัว ๆ “คุณชายฉี วางใจได้เลยครับ คืนนี้ต่อให้มันมุดลงไปในรอยแยก ผมก็จะขุดมันขึ้นมาให้ได้!”
เวลา 15:30 น.
โถงทางเดินชั้นสามของอวิ๋นหรงลี่เหรินเงียบสนิท
ชื่อของหัวหน้ามือหนึ่งคนใหม่ยังคงปรากฏอยู่บนจออิเล็กทรอนิกส์
แต่หัวหน้าจัดตารางงานหลายคนกลับจงใจหลีกเลี่ยงตารางเวรของลู่เฉินตามคำสั่งโจวจื่อเซวียน ไม่จัดงานให้เขาเลย