ยมทูตกองปราบ! บุกทลายรังโจร

ตอนที่ 29 พวกผู้ชายน่ารังเกียจ

6 นาที· 1.3K คำ

เด็กสาวเจ็ดแปดคนเบียดเสียดกันอยู่ที่มุมกำแพง บ้างนั่ง บ้างนอน ทุกคนท้องโตเบ้อเริ่ม ใบหน้าไร้ความรู้สึก ดวงตาว่างเปล่าสิ้นหวังเผยให้เห็นว่า ก่อนหน้านี้พวกเธอถูกทรมานอย่างไร้มนุษยธรรม

ตอนนี้บางคนมีเสื้อนอกของตำรวจสืบสวนสวมทับอยู่ บางคนก็ห่มผ้าห่มที่หาได้จากที่ไหนสักแห่ง ยังมีบางคนซุกตัวอยู่ในมุม ตัวสั่นเทาไปทั้งร่าง

หลี่ฉุนรู้สึกอึดอัดราวกับมีอะไรมากดทับ เขาหันหน้าไปทางอื่น ไม่มองเด็กสาวพวกนั้นอีก

โรงพยาบาล

ในห้องฉุกเฉิน แสงไฟนีออนสว่างจ้าจนแสบตา

หานมู่นั่งบนเก้าอี้ในห้องตรวจ มือขวาวางราบบนโต๊ะ ข้อนิ้วมือบวมเป่งราวกับซาลาเปาลูกเล็ก สีเขียวคล้ำม่วงช้ำลามตั้งแต่ข้อนิ้วไปจนถึงโคนนิ้ว มีแผลถลอกหลายแห่ง เผยให้เห็นเนื้อสีแดงคล้ำด้านใน แม้เลือดจะหยุดแล้ว แต่ก็ยังดูน่ากลัวอยู่บ้าง

หมอเป็นชายอายุห้าสิบกว่า ใส่แว่นตาอ่านหนังสือ ใช้นิ้วคลึงข้อนิ้วของหานมู่พลางหมุนไปมา ก่อนจะกดลงไป

"เจ็บไหม"

"ไม่เจ็บ" น้ำเสียงของหานมู่เรียบเฉย

หมอเงยหน้าขึ้นมองเธอแวบหนึ่ง แล้วกดอีกครั้ง

"เจ็บ" หานมู่เปลี่ยนคำตอบ

"ใช่แล้วล่ะ" หมอปล่อยมือ จดอะไรลงในสมุดประวัติคนไข้สองสามบรรทัด "กระดูกไม่เป็นไร เนื้อเยื่ออ่อนช้ำ ที่บวมมากเพราะออกแรงมากเกินไป จะให้ยาลดบวม ทาภายนอกกับกิน พักมือสามวันห้ามใช้แรง"

เขาหยิบหลอดยาขี้ผึ้งกับแผงยาหนึ่งกล่องจากลิ้นชัก ใส่ถุงยื่นให้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป