หลิวจื้อมุมปากกระตุก ไม่กล้าพูดอะไร
"ทางนายน่ะ บัญชีไม่มีปัญหาหรอ?"
"สบายใจได้ ทำไว้แนบเนียนไร้ที่ติ"
เฉียนซานพยักหน้า เอนตัวลงบนโซฟา หญิงสาวชุดแดงแนบชิดเข้ามาอีก คราวนี้เขาไม่ได้ผลักไส
"รองอำเภอคนนั้นมันมายังไง?" เฉียนซานสอดมือเข้าไปในเสื้อของหญิงสาว บีบเค้นทีหนึ่ง
หญิงสาวส่งเสียงออดอ้อนข้างหูเขา ทำเอาเฉียนซานร้อนวูบวาบไปถึงท้องน้อย
"ได้ยินว่าเธอย้ายมาจากหน่วยทหาร ก่อนหน้านี้เคยทำงานที่สถานีตำรวจอำเภอเล่อผิง ไปได้แค่ครึ่งเดือนก็ปิดคดีใหญ่ไปสองคดี หลังจากนั้นไม่รู้ทำไมถึงถูกย้ายมาที่นี่"
หลิวจื้อเห็นภาพตรงหน้าก็ชินเสียแล้ว ครุ่นคิดเล็กน้อย แล้วตอบกลับ
"หึ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เคยเกรี้ยวกราดในที่เล็ก ๆ อย่างเล่อผิงมาจนชิน นึกว่ามาถึงหลูซีแล้วจะทำตัวเกรี้ยวกราดต่อไปได้"
เฉียนซานหัวเราะเย็นเยียบ
"ให้หล่อนสืบไปเถอะ สืบไม่เจออะไร เดี๋ยวก็ไปเอง"
หญิงสาวชุดแดงเปลี่ยนท่ามานั่งบนตัวเขา ยกแก้วเหล้าจ่อริมฝีปากเขา "ท่านเฉียน อย่ากังวลกับเรื่องเล็กน้อยแบบนี้เลย มาดื่มเหล้ากัน"
เฉียนซานอ้าปากจิบ มือวางบนเอวหญิงสาว แล้วเลื่อนต่ำลงมา
หญิงสาวบิดตัวเล็กน้อย แต่ไม่ได้ถอยหนี กลับแนบชิดยิ่งกว่าเดิม
มือของเฉียนซานลูบไล้ไปทั่วร่างหญิงสาว ก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างข้างหูเธอ หญิงสาวหัวเราะออกมา เสียงแหลมและเย้ายวน
หลิวจื้อนั่งอยู่ด้านข้าง ยกแก้วเหล้าจิบ ปากกระตุกเล็กน้อย สายตากวาดไปที่หญิงสาวชุดแดง แล้วรีบเก็บกลับคืน