“ฉันคือหานมู่” หานมู่เดินไปหยุดตรงหน้าเขา
ชายคนนั้นกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนล้วงบัตรประจำตัวจากกระเป๋าเสื้อ ชูขึ้นตรงหน้าเธอ “ผมคือโจวจวิน หัวหน้ากลุ่มใหญ่หน่วยที่สองของกองตรวจการ หานมู่ สหาย คุณถูกกล่าวหาว่าใช้กำลังโดยมิชอบ ซ้อมทรมานผู้ต้องหา และปลอมแปลงพยานหลักฐาน ขณะนี้จะดำเนินการสอบสวนคุณตามกฎหมาย ขอให้คุณให้ความร่วมมือ”
เสียงซุบซิบเบา ๆ ในโถงใหญ่พลันเงียบสนิทในพริบตา
ทุกคนหยุดมือจากงานที่ทำอยู่ สายตาจับจ้องมาที่หานมู่เป็นตาเดียว บางคนมุมปากกระตุกยิ้มอย่างกลั้นไม่อยู่ บางคนจงใจก้มหน้างุดทำเป็นไม่เห็น บางคนถือแก้วน้ำยืนอยู่มุมห้อง แต่หางตาแอบชำเลืองมาทางนี้ไม่วางตา
หานมู่สีหน้าเรียบเฉย ยื่นมือไปรับบัตรประจำตัวของโจวจวิน พลิกดูอย่างละเอียด แล้วส่งคืนให้
“ใช้กำลังโดยมิชอบ? ซ้อมทรมานผู้ต้องหา?” น้ำเสียงเธอราบเรียบ ไร้แววสะเทือนอารมณ์ใด ๆ
“ซ่งอวี้ เจ้าของสโมสรเจียงซาน ยื่นเรื่องร้องเรียนพร้อมระบุชื่อจริง กล่าวหาว่าคุณเมื่อคืนวานที่สโมสรเจียงซาน ใช้กำลังทำร้ายร่างกายเธอเพื่อบังคับเอาคำรับสารภาพ” เสียงของโจวจวินไม่เจืออารมณ์ใด เป็นทางการยิ่ง “เธอส่งผลตรวจร่างกายจากโรงพยาบาล พบกระดูกหักหลายตำแหน่งทั่วร่าง กระดูกจมูกหักแบบแตกยุบ กระดูกคิ้ว กระดูกโหนกแก้ม และกระดูกขากรรไกรล่าง มีรอยร้าวในระดับต่างกัน ถือเป็นบาดเจ็บเล็กน้อยระดับหนึ่ง”
“พร้อมกันนั้น สิ่งที่คุณอ้างว่าเป็น ‘พยานหลักฐาน’ ที่คุณยื่นไป ทางห้องแลปตรวจพิสูจน์แล้วว่าเป็นเอกสารเท็จที่สร้างโดย AI จึงเข้าข่ายปลอมแปลงพยานหลักฐาน”