ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 60 พักค้างที่นี่

6 นาที· 1.4K คำ

สรุปแล้วเรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงกัน?

คนมีฐานะอย่างพวกเขาไม่ใช่ยึดคติว่าใช้ปากได้ก็ไม่ลงมือหรอกหรือ? แค่ไปประชุมครั้งเดียว ทำไมถึงได้แผลมาเยอะขนาดนี้ แถมยังฝืนไม่ยอมไปโรงพยาบาลอีก

เล่อเจามองแล้วรู้สึกปวดใจ แต่สุดท้ายก็อดกลั้นไม่ถาม เธอหยิบยาปฏิชีวนะกับยาแก้อักเสบออกมาอีกครั้ง มองเขากินจนหมดแล้วถึงค่อยโล่งอก

เฉินจิ่งสือจ้องเธอ หลังจากหลับไปหลายวัน ในที่สุดตอนนี้สมองก็เริ่มปลอดโปร่งขึ้น เขาถามเสียงเบา “คุณมาได้ยังไง?”

“ฉันส่งข้อความหาคุณแล้วคุณไม่ตอบ พอดีครูประจำชั้นของคุณบอกให้ฉันเอาเอกสารมาให้ ก็เลยแวะมาเลย” เธอพูดพลางแกว่งโทรศัพท์ “ฉันบอกคุณล่วงหน้าแล้ว คุณก็ไม่ได้ปฏิเสธนี่”

คราวนี้เขาถึงนึกขึ้นได้ว่ามีโทรศัพท์อยู่ จึงเปิดดูคร่าว ๆ พอเห็นข้อความมากมายที่เธอส่งมา ปลายนิ้วที่เลื่อนหน้าจอก็สั่นไหว เขาก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด

“ขอโทษนะ ช่วงนี้ฉันไม่ได้ดูเลย”

“ไม่ต้องขอโทษฉันหรอก”

“คุณไม่รู้จักดูแลตัวเอง ก็ควรขอโทษตัวเองต่างหาก” เล่อเจาพูดเสียงเย็น พลางหยิบเอกสารออกมาแล้วเก็บข้าวของเตรียมกลับ “เอาละ ฉันเอาของมาส่งแล้ว ยาก็กินให้ตรงเวลา ฉันไปก่อนนะ”

เธอโกรธอย่างเห็นได้ชัด

แต่เฉินจิ่งสือกลับเดาสาเหตุไม่ออก

เดิมทีเขาก็ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว ตั้งแต่เด็กเวลาป่วยก็ฝืนทนมาแบบนี้ เขาคิดอยู่เสมอว่าตัวเองไม่ควรสร้างความวุ่นวายให้ใคร จึงไม่รู้ว่าทำไมเรื่องนี้ถึงทำให้คนอื่นโกรธได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป