ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 39 ย้อนกลับไปสู่วัยเยาว์ของสามีผู้หม่นหมอง

6 นาที· 1.5K คำ

ภายในลิฟต์มีผู้คนเบียดเสียด เล่อเจายืนอยู่ตรงมุมหนึ่ง พยายามเงยหน้ามองคนข้างกายอย่างยากลำบาก

“เฉินจิ่งสือ! บังเอิญจังเลยนะ...”

ลิฟต์จอดที่ชั้น 2 มีคนเบียดกันออกไป เฉินจิ่งสือขมวดคิ้วน้อย ๆ ก่อนยกมือขึ้นกั้นข้างตัวเธอไว้ แล้วก้มมอง “จะไปชั้นไหน?”

“ชั้น 6 ขอบคุณนะ”

เขาเหลือบมองปุ่มกด เห็นว่าชั้น 6 สว่างอยู่แล้ว จึงไม่ได้กดซ้ำ

วันนี้เล่อเจาสวมกระโปรงลายดอกสีชมพู รวบผมอย่างลวก ๆ เผยให้เห็นต้นคอขาวผ่อง คอเสื้อแต่งระบายเป็นชั้น ๆ แต่เพราะรีบร้อนออกมา ชายคอเสื้อด้านหลังจึงพับพลิกขึ้น เผยให้เห็นลำคอขาวเนียน

เฉินจิ่งสือจ้องอยู่สองวินาที ลังเลว่าจะเอ่ยเตือนดีหรือไม่ ทว่าเธอกลับหันมาพอดี ยิ้มหวานพลางถาม “คุณมาที่นี่เพื่อกินข้าวเหรอ?”

เขารีบเบือนสายตาหนีอย่างลนลาน แล้วขานรับอืมเสียงหนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าในอีกครู่ต่อมา

เล่อเจางงไปหมด นี่มันหมายความว่ายังไงกัน?

เฉินจิ่งสือกระแอมอย่างกระอักกระอ่วน “ผมมาเอาแว่น”

แว่นของเขาถูกพวกเธอเผลอทำตกลงไปในหม้อไฟเมื่อสัปดาห์ก่อน จึงส่งไปล้างทำความสะอาด

เล่อเจารู้สึกผิดอยู่หน่อย ๆ รีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที

“เอ่อ คุณกินข้าวหรือยัง? เดี๋ยวไปกินด้วยกันไหม? ฉันเลี้ยงเอง! พอดีฉันยังไม่ได้ขอบคุณคุณอย่างเป็นทางการเรื่องเมื่อวานเลย ว่าไง?”

“ผมกินแล้ว” พอพูดจบเฉินจิ่งสือก็เริ่มนึกเสียใจ แต่ก็เปลี่ยนคำพูดไม่ได้แล้ว จึงเสริมอีกประโยค “ขอโทษนะ”

“โธ่ ไม่เป็นไรหรอก คุณจะขอโทษทำไม...”

เล่อเจาโบกมือพัลวัน ลิฟต์จอดที่ชั้น 5 พอดี ชั้นนี้ส่วนใหญ่เป็นร้านอาหาร ตอนนี้ผู้คนจำนวนมากกำลังเบียดกันออกไป เธอยืนอยู่ตรงประตูลิฟต์จนแทบทรงตัวไม่อยู่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป