ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 42 หวนคืนสู่วัยเยาว์ของสามีผู้หม่นหมอง

6 นาที· 1.4K คำ

กวาดตามองไปรอบ ๆ การตกแต่งบ้านของเขาเรียบง่ายมาก

ผนังสีโทนเย็น โซฟากับโต๊ะกลางสีดำ พื้นปูพรมสีเทา นอกจากโทรทัศน์แล้ว ในห้องนั่งเล่นก็ไม่มีของให้ความบันเทิงอย่างอื่นอีก

เล่อเจาเปิดขวดน้ำอัดลม พิงโซฟานั่งลงบนพรม ผ่านไปสักพักก็แกะมันฝรั่งทอดมากินอย่างเบื่อหน่าย

ทำไมเขายังไม่ลงมาอีกนะ?

มันฝรั่งทอดใกล้หมดถุงแล้ว เฉินจิ่งสือถึงลงมาจากชั้นบน แก้มแดงระเรื่อเล็กน้อย แขนคล้องกระเป๋านักเรียนไว้ ส่วนมือก็ถือหนังสือเรียนเสริมมาหลายเล่ม

แบบฝึกหัดจำลอง 5 ปี ข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัย 3 ปี

สิ่งที่น่ากลัวที่สุดในโลก

น่ากลัวถึงขนาดผ่านไป 10 ปีแล้ว ปกสีแดงสดเล่มนี้ก็ยังปลุกความทรงจำอันน่าสะพรึงกลัวของเล่อเจาขึ้นมาได้

เฉินจิ่งสือวางหนังสือลง เหลือบเห็นเธอนั่งอยู่บนพื้น จึงหันไปหยิบเบาะรองนั่งจากห้องครัว

“นี่ พื้นเย็นนะ”

เล่อเจาจ้องกองหนังสือ พลางขยับก้นขึ้นเล็กน้อย

“อ้อ วางไว้ตรงนั้นก็ได้”

เขาชะงักไปครู่หนึ่งกว่าจะเข้าใจความหมายของเธอ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ก่อนรีบยัดเบาะรองไว้ใต้ตัวเธอ แล้วเบือนสายตาไปทางอื่นอย่างเก้อเขิน

เล่อเจาบ่นขึ้นมาลอย ๆ “ทำไมไปตั้งนานแน่ะ!”

“……” เฉินจิ่งสือกระแอม “หาข้อสอบน่ะ”

พูดจบ เขาก็หยิบข้อสอบมัดหนึ่งออกจากกระเป๋า วางเรียงตรงหน้าเธอทีละวิชา

“คณิตศาสตร์ ฟิสิกส์ แล้วก็เคมี อยากทำอันไหนก่อน?”

“……”

เธอไม่อยากทำสักอัน

แต่ในเมื่อเธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะตั้งใจพัฒนาคะแนน อีกทั้งไม่อยากทำให้ความหวังของเขาสูญเปล่า เล่อเจาจึงกัดฟันหยิบข้อสอบคณิตศาสตร์ขึ้นมาหนึ่งชุด วางไว้ตรงหน้าอย่างมุ่งมั่นราวกับกำลังจะไปตาย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป