ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 69 ย้อนกลับไปยังวัยเยาว์ของสามีผู้หม่นหมอง

6 นาที· 1.4K คำ

เสียงฝนด้านนอกดังขึ้นเรื่อย ๆ เล่อเจากอดของในอ้อมแขนไว้แน่น ก่อนจะอ้าปากอย่างงุนงง

ทำไมจู่ ๆ ถึงถามแบบนี้?

แม้จะไม่เข้าใจ แต่เธอก็พยักหน้า

เฉินจิ่งสือหลุบตาลง ก้าวเข้ามาสองสามก้าว แล้วยื่นมือออกมาอย่างสุภาพ

“ขอดูหน่อยได้ไหม?”

กลัวว่าการปฏิเสธจะทำให้เขาสงสัย อีกอย่างที่บ้านเธอก็มีกระดาษห่อของขวัญเหลืออีกตั้งเยอะ พรุ่งนี้ค่อยเปลี่ยนห่อใหม่ก็ได้ เธอจึงส่งของให้เขาอย่างว่าง่าย

แต่เขาอยากดูไปทำไมกัน?

เฉินจิ่งสือรับของไป สีหน้าเรียบเฉย ขณะถือไว้พินิจอยู่ครู่หนึ่ง แต่ตอนที่กำลังจะส่งคืนให้อีกครั้ง นิ้วมือกลับสั่นวูบอย่างกะทันหัน—

เสียง “เพี๊ยะ” ดังขึ้น กล่องร่วงลงบนพื้นเปียกเป็นคราบน้ำ

เล่อเจาชะงักไป พอได้สติก็รีบก้มลงเก็บ ใช้ชายเสื้อเช็ดคราบน้ำที่เปื้อนอยู่ ทว่ากระดาษห่อของขวัญเปียกชุ่มไปหมดแล้ว แค่ขยำเบา ๆ ไม่กี่ครั้งก็แทบจะขาด

กลัวว่าโลโก้ด้านในจะโผล่ออกมา เธอจึงได้แต่หยุดมือ ยัดของกลับเข้าอ้อมแขนอีกครั้ง สีหน้าเสียดายสุดใจ

เฉินจิ่งสือหลุบตา เอ่ยเสียงเบาว่า “ขอโทษนะ เมื่อกี้แผลฉันเจ็บนิดหน่อย มือเลยลื่น…ของไม่เสียหายใช่ไหม?”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันเองต่างหากที่รับไว้ไม่ทัน”

เล่อเจากอดของไว้แน่น กลัวเขาจะเห็น ทั้งยังไม่ได้คิดทบทวนคำพูดก่อนหน้านี้ของเขาให้ละเอียด เธอรีบหยิบกุญแจมาไขประตู แล้วเอาของไปวางไว้บนตู้ตรงโถงทางเข้า

พอหันกลับมา เธอถึงเห็นว่าเขายังยืนอยู่หน้าประตู เสื้อผ้าข้างหนึ่งเปียกฝนไปหมด เขาก้มหน้าเสียจนมองสีหน้าไม่ชัด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป