เยี่ยเชี่ยนได้ฉายาว่า “ลำโพงตัวน้อย” ข่าวเรื่องทริปท่องเที่ยวที่ออกค่าใช้จ่ายให้ก็แพร่ไปทั่วกลุ่มนักเรียนสายศิลปะตั้งแต่คืนนั้น
คืนนั้นทุกคนคุยกันสารพัดเรื่อง ถึงขั้นมีคนรวบรวมแผนเที่ยวหน่วยรบพิเศษในเมืองเอแบบวันเดียวไว้ด้วย
อาจารย์โมโหไม่น้อย จึงปิดการส่งข้อความในกลุ่มคืนนั้น
【อย่าลืมว่าพวกเธอไปทำอะไรกัน!】
【มีตัวแทนนักเรียนที่ได้รับโควตาจากอีกหลายโรงเรียนไปด้วย อย่าเที่ยวไปทำเรื่องขายหน้าเขาล่ะ!】
เล่อเจานอนคว่ำอยู่บนเตียง มองข้อความส่วนตัวที่เยี่ยเชี่ยนส่งมา แล้วถามว่าเธอเห็นรายชื่อร้านเด็ดที่ต้องกินในเมืองเอหรือยัง มีอะไรที่อยากกินบ้างไหม
เมื่อจ้องมองตัวอักษรไม่กี่คำนี้ จู่ ๆ เธอก็นึกถึงปีที่เฉินจิ่งสือเข้ารับช่วงต่อเฉินซื่อกรุ๊ป ตอนนั้นข่าวเต็มไปหมดด้วยภาพใบหน้าหล่อเหลาจนแทบล่มเมืองของเขา
ทั้งรวย ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ
แค่คืนเดียว เขาก็เบียดเต้าหู้เหม็นสูตรลับของเฒ่าหลี่ตกอันดับ ขึ้นแท่นเป็นร้านเด็ดอันดับหนึ่งของเมืองเอเสียแล้ว
แต่สุดท้ายคนที่ได้ชิมเขาจนถึงปาก ก็มีแค่เธอคนเดียว
วันแต่งงาน เล่อเจาถึงกับตั้งใจเข้าไปให้คะแนนในแอปรีวิวร้านอาหารโดยใช้นามแฝง
【ได้ลองชิมแล้ว สีสัน กลิ่น และรสชาติครบถ้วนดี แต่เชฟใช้เวลาทำอาหารนานเกินไป กินแล้วเหนื่อย แถมอาหารก็แข็งจนเคี้ยวไม่ไหว ให้คะแนนแย่】
ผลคือแอปล่มในวันนั้น เลขาฯเฉินโมโหจนยืนกรานว่าจะหาตัวคนแกล้งให้ได้ ทำเอาเธอตกใจจนรีบปิดบัญชี
ตอนนี้พอเธอเห็นแอปนี้อีกครั้ง ก็ยังรู้สึกหวาด ๆ ขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล จึงตอบส่ง ๆ ไปว่า