อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์ตระกูลเฉิน งานเลี้ยงวันเกิดของเฉินจื้อหลานจบลงแล้ว เหล่าลุงอาวุโสหลายคนกำลังทยอยเดินออกไป ระหว่างพูดจาประจบสอพลอ สายตาของพวกเขาก็อดเหลือบมองเฉินจิ่งสือที่เดินตามหลังเฉินจื้อหลานไม่ได้
เด็กหนุ่มมีใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่งสง่างาม ดวงตาและคิ้วคล้ายเฉินเหยียนถิง ทว่ากลับไม่มีความโหดเหี้ยมอย่างอีกฝ่าย ตรงกันข้าม เขามีบรรยากาศสูงศักดิ์และห่างเหินเพิ่มขึ้นมาอีกหลายส่วน
แม้จะเพิ่งปรากฏตัวต่อหน้าทุกคนเป็นครั้งแรก แต่ดูเหมือนเขาจะรู้จักทุกคนเป็นอย่างดี ไม่ว่าจะได้ยินคำเยาะเย้ยหรือคำประจบ ก็ยังสงบนิ่ง สุขุม และวางตัวได้เหมาะสมเกินวัย
เมื่อเทียบกับความเอาแต่ใจและหยิ่งผยองของเฉินเหยียนถิง ความสุขุมที่เขาเริ่มเผยออกมานั้นชวนให้ผู้คนชื่นชมจริง ๆ
ทุกคนต่างแอบทอดถอนใจว่า—
สมกับเป็นคนที่เฉินจื้อหลานเลี้ยงดูมา ท่าทางของผู้สืบทอดตำแหน่งช่างชัดเจนจริง ๆ
และในการแบ่งหุ้นครั้งนี้ อินหลานก็ได้แบ่งหุ้น 3% ซึ่งเดิมเป็นของเฉินเหยียนถิงไป เพราะเฉินจิ่งสือ
บรรยากาศระหว่างทั้งสองตึงเครียดราวกับพร้อมปะทะกัน แม้อยู่ต่อหน้าสาธารณชนก็ไม่คิดปิดบังความเกลียดชังที่มีต่อกันแม้แต่น้อย
หลังส่งแขกทุกคนกลับไปทีละคน เฉินจิ่งสือก็หันหลังขึ้นชั้นบน ตั้งใจจะเข้าไปทักทายเฉินจื้อหลานก่อนแล้วค่อยกลับ
แต่พอเดินมาถึงมุมบันได เสียงทะเลาะกันอย่างดุเดือดก็ดังออกมาจากห้องด้านนอกสุด เลขาฯเฉินยืนนิ่งหน้าประตูด้วยสีหน้าแข็งค้าง ไม่รู้ควรเข้าไปหรือเดินจากไปดี
เสียงของเฉินเหยียนถิงดังชัดเจนผ่านประตูออกมา