ที่จริง ตลอดหลายปีมานี้ ปัญหาของตระกูลเฉินไม่ได้อยู่ที่ความวุ่นวายภายนอก แต่เป็นการแย่งชิงอำนาจภายในที่รุนแรงยิ่งกว่า
เมื่อขนาดของบริษัทขยายใหญ่ขึ้น สัดส่วนหุ้นที่เฉินเหยียนถิงถือครองก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาทำอะไรตามใจและทะนงตนมาตลอดหลายปี เฉินจื้อหลานจึงต้องคอยตามเช็ดตามล้างให้เขาไม่น้อย
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงร่วมมือกับผู้บริหารระดับสูงอีกหลายคน จงใจบีบให้เฉินเหยียนถิงลดสัดส่วนหุ้น พร้อมทั้งยึดอำนาจบริหารบริษัทมาไว้ในมือ
แต่เธอก็แก่ลงทุกวัน คงนั่งอยู่ในตำแหน่งนี้ได้อีกไม่นาน
ทุกคนต่างรู้ดีว่า ทันทีที่เฉินจื้อหลานล้มลง ผู้ถือหุ้นระดับสูงคนอื่น ๆ ก็จะถูกลิดรอนอำนาจอย่างรวดเร็ว ถึงตอนนั้นเฉินเหยียนถิงก็จะผงาดขึ้นมาเป็นใหญ่เพียงคนเดียวอย่างแท้จริง
เฉินจื้อหลานจึงไปหาเฉินจิ่งสือ ให้เขาเข้าบริษัทในฐานะผู้สืบทอด แต่แท้จริงแล้วก็เป็นเพียงหุ่นเชิดที่คอยทำงานให้เธอ
ขอเพียงผลักดันเขาขึ้นสู่ตำแหน่งได้ เธอก็ยังจะควบคุมเฉินซื่อทั้งบริษัทไว้ในมือได้
อำนาจและสถานะกลายเป็นความโลภของทุกคนในครอบครัวนี้ไปแล้ว
ค่ำคืนมืดดำ เฉินจิ่งสือกระชากเนกไทออก คลึงหว่างคิ้วที่เริ่มขุ่นมัว ก่อนจะมองโต๊ะซึ่งเต็มไปด้วยเอกสาร แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา—
เขากดเปิดภาพสติกเกอร์แมวส่งกำลังใจในโทรศัพท์ แล้ววางไว้ข้างเอกสาร
เจ้าแมวน้อยโบกป้ายในมืออย่างขยันขันแข็ง ดวงตาโค้งเป็นรอยยิ้ม
ในที่สุดประสาทของเขาก็ผ่อนคลายลงบ้าง
ยังไม่ทันได้วางโทรศัพท์ให้เข้าที่ ข้อความจากอีกฝั่งก็เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน ตามด้วยเสียงแจ้งเตือนที่ดังไม่หยุด—