ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 62 ทนไม่ไหวแล้ว!

6 นาที· 1.4K คำ

เฉินจิ่งสือชะงักไป แววตาฉายความงุนงงอยู่แวบหนึ่ง

เมื่อกี้...เธอด่าใครเพราะโมโหงั้นเหรอ?

เล่อเจาสั่นไปทั้งตัว ก่อนจะถลึงตามองเขาอีกครั้ง

สีหน้าเต็มไปด้วยความหงุดหงิดที่เขาไม่เอาไหน

“นายโง่หรือไง! มองไม่ออกเหรอว่าเขาจงใจรังแกนายอยู่? นายยังกินลงอีกเหรอ? รู้ไหมว่า...” เธอกัดฟัน ก่อนจะพูดออกมาในที่สุด “รู้ไหมว่าข้าวนี่เป็นของที่เธอกินเหลือ!”

ลูกกระเดือกของเฉินจิ่งสือขยับขึ้นลง แต่เขากลับเงียบงัน

แน่นอนว่าเขารู้อยู่แล้ว

เพราะเขาเคยเจอเรื่องเลวร้ายกว่านี้มาแล้ว เมื่อเทียบกัน เรื่องพวกนี้จึงไม่ถือว่าเป็นอะไร

แต่เขาไม่คิดจริง ๆ ว่าเธอจะโกรธขนาดนี้

ที่จริงแม้แต่เล่อเจาเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่า เธอจะโมโหกับท่าทีของแม่บ้านได้ถึงขนาดนี้

ก่อนมาที่นี่ ตอนเธออ่านข่าวพวกนั้น เธอคิดว่าไม่ว่าความสัมพันธ์ในครอบครัวของพวกเขาจะเป็นอย่างไร ก็ไม่ใช่เรื่องที่คนนอกอย่างเธอจะไปวิจารณ์ เธอเป็นแค่คนมองอยู่ข้างสนามเท่านั้น

แต่พอได้เห็นท่าทีของคนพวกนี้กับตาตัวเอง เห็นเขาถูกปฏิบัติอย่างขอไปทีและถูกรังแก

ชั่วขณะนั้น เธอแทบอยากพุ่งเข้าไปฉีกพวกนั้นเป็นชิ้น ๆ

เฉินจิ่งสือไม่รู้ว่าจะปลอบเธอยังไง จู่ ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงลุกไปเปิดลิ้นชักชั้นบนสุดของโต๊ะหนังสือ

ตอนกลับมา ในฝ่ามือมีลูกอมเนื้อนุ่มสอดไส้อยู่เม็ดหนึ่ง เขาเอ่ยเสียงเบา

“อย่าโกรธเลย เดี๋ยวเสียสุขภาพ”

เล่อเจามองดวงตาที่หลุบต่ำของเขาอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะถามกลับว่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป