ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 76 ย้อนกลับไปตอนสามีผู้หม่นหมองยังเป็นวัยเยาว์

6 นาที· 1.4K คำ

วันเกิดของเฉินจิ่งสือในเดือนตุลาคมผ่านพ้นไปอย่างเป็นทางการ เดือนนี้ก็ปิดฉากลง

อากาศเริ่มเย็นลงอย่างจริงจัง โรงเรียนยกเลิกกฎบังคับให้นักเรียนใส่ชุดนักเรียนแล้ว ระหว่างทางเล่อเจาเห็นเสื้อผ้าหลากสีสันอยู่เต็มไปหมด จึงยังรู้สึกไม่ค่อยชินอยู่บ้าง

แต่พอถอด “ชุดนักโทษ” ออกไป ทุกคนก็ดูมีชีวิตชีวากว่าแต่ก่อนมาก

วันนี้เธอมาที่โรงเรียนเพื่อเก็บข้าวของ การเข้าค่ายติวเข้มของนักเรียนสายศิลปะเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่เดือนนี้ ส่วนห้องสายวิทย์ของพวกเธอยังพอไหว แต่ห้องสายศิลป์มีคนหายไปทีละเกือบครึ่งห้อง แค่เดินผ่านถนนใหญ่ไปครู่เดียว เธอก็เห็นคนลากกระเป๋าเดินทางออกจากโรงเรียนไปแล้วหลายคน

หูลู่หยางยกเว้นให้พวกเธอมีเวลาในคาบอ่านหนังสือตอนเช้าหนึ่งคาบ เล่อเจามาสายไปพักหนึ่งแล้ว จึงไม่คิดจะเก็บของมากมาย หยิบหนังสือไปสักสองสามเล่มก็พอ

พอเดินเข้าห้อง เยี่ยเชี่ยนก็กำลังกัดซาลาเปาคำโต มือก็เล่นกล้องโพลารอยด์ถ่ายรูปไปด้วย พอเห็นเธอก็รีบเข้ามาหา “ร่างกายเป็นยังไงบ้าง? ฉันบอกแล้วไงว่าให้ช่วยเอาของกลับไปก็พอ ยังจะอุตส่าห์มาเองอีก”

“โธ่ ดีขึ้นแทบจะหายแล้วละ” เธอยิ้มพลางนั่งลง “ยังไงก็ต้องออกจากโรงเรียนตั้งเดือนหนึ่ง ฉันก็คิดถึงทุกคนเหมือนกัน เลยแวะมาหาหน่อย”

“แหม ๆ ๆ!” เยี่ยเชี่ยนหรี่ตา โน้มเข้ามากระซิบ “คิดถึงทุกคน หรือคิดถึงใครบางคนกันแน่?”

เล่อเจาเอื้อมมือไปจี้เอวเธอ “กินซาลาเปาของเธอไปเลย!”

ทั้งคู่หยอกล้อกันไปมา เพื่อนในห้องอีกสองสามคนก็เข้ามาร่วมวงคุย ต่างพากันบอกว่าอิจฉาที่พวกเธอหนีออกจากโรงเรียนได้ แถมยังพูดอะไรทำนองว่า ถ้าร่ำรวยแล้วอย่าลืมเพื่อนเก่า ต้องกลับมาเยี่ยมกันบ่อย ๆ ด้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป