หน้าประตูมหาวิทยาลัย A เล่อเจาตรวจดูกระเป๋าเป้อีกครั้ง
กระเป๋าถือสีชมพูเป็นของขวัญที่เยี่ยเชี่ยนให้เธอเมื่อปีก่อน ส่วนพวงกุญแจรูปแมวน้อยก็เป็นชุดเดียวกับพวงกุญแจที่ติดอยู่กับกุญแจ ไม่ว่าจะมองอย่างไรก็ไม่ใช่เธอหยิบกระเป๋าผิดใบแน่นอน
แต่ของข้างในกลับไม่ใช่ของเธอจริง ๆ
มีทั้งชุดเต้นรำเก่า ๆ หลายชุด ผ้าเช็ดหน้าประดับพู่หลายผืน แถมยังใส่ดัมเบลจากห้องโยคะมาถ่วงน้ำหนักอีกอัน
เห็นได้ชัดว่ามีคนจงใจสลับของของเธอ
ตอนนี้จะทำอย่างไรดี เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงก่อนเข้าสอบ กลับไปตอนนี้ยังทัน แต่ถ้ากลับไปแล้วหาไม่เจอล่ะ?
เสียงร้อนรนของเฉินจิ่งสือดังมาจากปลายสาย «เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น?»
เล่อเจารู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย แม้จะพยายามสงบสติอารมณ์ แต่พอเอ่ยปาก น้ำเสียงก็ยังสั่นเครือจนกลั้นสะอื้นไว้ไม่อยู่
«เฉินจิ่งสือ ทำยังไงดี...» คางของเธอเริ่มสั่น «ของในกระเป๋าฉันถูกเปลี่ยนไปหมดแล้ว!»
«ฉัน...ฉันต้องรีบกลับไปเดี๋ยวนี้ แต่ไม่รู้ว่าของถูกเอาไปไว้ที่ไหน»
«ทำยังไงดี เฉินจิ่งสือ?»
ปลายสายเงียบไปหลายวินาที ก่อนตอบเพียงประโยคเดียว
«ไม่ต้องรีบ รอฉัน 5 นาที»
เฉินจิ่งสือกำโทรศัพท์แน่น รีบวิ่งไปยังห้องโยคะ
ตามทางเดินในโรงแรมมีกล้องวงจรปิดอยู่ทั่ว หากใครเอากระเป๋าที่ไม่ใช่ของตัวเองไป ก็เท่ากับลักขโมย อีกฝ่ายคงไม่กล้าเสี่ยง จึงทำได้แค่สลับของในกระเป๋าเธอเท่านั้น
แต่ถ้าจะเอาของพวกนั้นออกไปก็สะดุดตาเกินไป ความเป็นไปได้เดียวก็คือ...