ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 90 เฉินจิ่งสือคือคุณพ่อสายดูแลรอบด้าน

7 นาที· 1.5K คำ

r /> เมื่อมาถึงล็อบบี้โรงแรม เฉินจิ่งสือชะงักฝีเท้าหน้าเคาน์เตอร์ต้อนรับโดยไม่รู้ตัว แต่เล่อเจากลับไม่มีท่าทีอะไร เธอเดินตรงไปทางลิฟต์อย่างกระฉับกระเฉง ราวกับลืมเรื่องเมื่อเช้าวานไปแล้ว

เขาไม่ได้พูดถึงเรื่องนั้นอีก เดินตามเธอขึ้นไปด้วยกัน

จังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด โจวเนี่ยนเนี่ยนกับกลุ่มเด็กสาวก็กลับมาถึงโรงแรม พวกเธอสบตากันจากระยะไกล เด็กสาวสองสามคนที่อยู่ข้างโจวเนี่ยนเนี่ยนชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าดูไม่เป็นธรรมชาติ

เล่อเจาคร้านจะเดาด้วยซ้ำ แค่คิดด้วยนิ้วเท้าก็รู้แล้วว่าพวกที่สับเปลี่ยนกระเป๋าอุปกรณ์ของเธอเป็นใคร

แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาสะสางเรื่องนี้ เฉินจิ่งสือต้องไปสอบแต่เช้าพรุ่งนี้ ความขุ่นเคืองเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเธออดทนไว้อีกหน่อยก็ได้

ขึ้นมาถึงชั้นบน เล่อเจาหันไปถามเขา “พรุ่งนี้สอบกี่โมงเหรอ?”

“เก้าโมง” ราวกับเดาออกว่าเธอคิดจะทำอะไร เฉินจิ่งสือก้มตาลง “นอนตื่นสายให้เต็มที่เถอะ ไม่ต้องตื่นเช้า”

“ไม่ได้สิ!” เธอเบิกตากว้าง “ฉันต้องให้กำลังใจคุณนะ เดี๋ยวตั้งนาฬิกาปลุกไว้ รับรองว่าตื่นทันแน่!”

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เพราะเครียดมาสองวัน พอเส้นประสาทผ่อนคลายลงอย่างฉับพลัน เล่อเจาก็ตื่นตอนเก้าโมงครึ่งอย่างที่คาดไว้ พอคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดูเวลาอย่างงัวเงีย การสอบวิชาแรกของเฉินจิ่งสือก็ใกล้จะเสร็จแล้ว

ให้ตายสิ!

เธอรู้สึกห่อเหี่ยวใจ ค่อย ๆ อ้อยอิ่งล้างหน้าล้างตา พอดีกับที่เยี่ยเชี่ยนกลับมาจากข้างนอก มือหิ้วถุงอาหารเช้าที่มีไอร้อนลอยกรุ่นมาด้วย เธอแซวว่า “ตื่นเพราะได้กลิ่นเหรอ? ดีเลย อาหารเช้ามาส่งพอดี!”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป