เล่อเจาชะงักไปครู่หนึ่ง เงยหน้ามองดวงตาที่เต็มไปด้วยความสนใจของเฉินเจีย สบตากันอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็กอดอกถอยหลังไปหนึ่งก้าว
"ไม่ใช่สิ เป็นอะไรไป?"
"ก็ไม่ได้มีอะไรหรอก... แค่อยากถามว่าเขาเป็นห้องสี่ใช่ไหม? ชื่ออะไร? มีแฟนหรือยัง?"
บรรยากาศชวนให้รู้สึกแปลกๆ ไปชั่วขณะ เธอกำลังจะเอ่ยปาก เฉินเจียก็ชะเง้อมองไปทางด้านหลังเธอ แล้วอุทานออกมา—
"เฮ้ๆ ฉันเห็นเขาแล้ว เพื่อน ขอบคุณนะ ครั้งหน้าเลี้ยงชานม!"
เล่อเจาหันกลับไป เห็นเฉินจิ่งสือเดินกลับมาจากการเติมน้ำ ถูกเฉินเจียกับผู้หญิงอีกสองสามคนล้อมอยู่หน้าประตูห้อง หลังพิงกำแพง ดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูก
เธอส่งเสียงหึอย่างไม่พอใจ หันหลังกลับเข้าห้องไป
เยี่ยเชี่ยนที่อยู่ข้างๆ พูดขึ้นพร้อมกับทำเสียงลิ้น:"จิ๊จ๊ะ คุณเฉินมาแรงขึ้นเยอะนะ ผู้หญิงกลุ่มนั้นเป็นห้องสายศิลป์ชั้นล่างใช่ไหม? ไล่ตามมาถึงหน้าประตูเลยเชียว"
ไม่เห็นมีเสียงตอบรับ เธอก็ยังดึงแขนเล่อเจา
"ไม่ไปขวางหน่อยเหรอ? ระวังเดี๋ยวมีคนมาแย่งก่อนนะ จะเสียหนุ่มน้อยไปเปล่าๆ"
"หึ คนอย่างเฉินจิ่งสือ พวกเธอจะมาจีบยังอีกไกล!" เล่อเจาพูดพลางเงยหน้าอย่างไม่แยแส แต่กลับเห็นเฉินเจียเดินกลับมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น แล้วทำสัญลักษณ์ชัยชนะให้เธอ
"ฉันถามชื่อได้แล้วเพื่อน!!"
"...โอ้"
เธอยิ้มไม่ออกแล้ว
แต่เฉินเจียกลับไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ กลับเอนตัวพิงขอบหน้าต่าง พูดยิ่งพูดยิ่งออกรส:"เฮ้เพื่อน ว่าเธอควรจะส่งชานมให้เขาไหม? เขาชอบดื่มอะไรนะ?"