ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 94 หวนคืนสู่วัยเยาว์ของสามีผู้หม่นหมอง

6 นาที· 1.4K คำ

เธอไม่กล้าพูดความจริง แต่ก็โกหกต่อไปไม่ไหวแล้ว ถึงขั้นไม่กล้ามองตาเขา ได้แต่ก้มหน้าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

เฉินจิ่งสือกลับก้าวเข้ามาใกล้หนึ่งก้าวกะทันหัน น้ำเสียงหนักแน่นขึ้น

“พูดสิ”

“ที่คุณพูดเมื่อกี้ เป็นความรู้สึกจริง ๆ หรือเปล่า?”

เสียงของเธออู้อี้กว่าเดิม ฟังไร้ความมั่นใจแม้แต่น้อย

“ใช่...”

เกล็ดหิมะเหนือศีรษะโปรยถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ลมหนาวพัดกรูเข้ามา เธอหนาวจนตัวสั่น รีบก้มหน้าซุกลึกกว่าเดิม แทบอยากหดตัวเข้าไปอยู่ในเสื้อขนเป็ดให้หมด

วินาทีถัดมา มือคู่หนึ่งก็ยื่นเข้ามา ช่วยสวมฮู้ดเสื้อขนเป็ดให้เธอ จากนั้นเขาก็ถอนหายใจเบา ๆ

“เล่อเจา คุณเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าเพื่อนกันห้ามโกหก?”

“ฉันจะถามเป็นครั้งสุดท้าย นี่เป็นความรู้สึกจริง ๆ หรือเปล่า?”

เขาใช้ความอดทนทั้งหมดที่มีไปจนหมดแล้ว สายตากวาดผ่านใบหน้าซีดขาวแต่ดื้อรั้นของเธอ ราวกับได้คำตอบที่แท้จริงไปแล้ว

เสียงลมข้างหูค่อย ๆ เบาลง นิ้วมือของเล่อเจาที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำแน่นจนจิกฝ่ามือ เธอเตือนตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อย่าใจอ่อน

เธอกัดฟันแน่น ฝืนใจโกหกต่อไป

“ฉันไม่ได้โกหก นี่คือความรู้สึกจริง ๆ ของฉัน”

“อย่างนั้นเหรอ?” เฉินจิ่งสือถอยหลังไปก้าวหนึ่ง น้ำเสียงเจือแววเยาะหยัน “แต่เมื่อวานคุณบอกว่าอยากให้เราอยู่ที่นี่ด้วยกัน...”

“ฉันก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง” เล่อเจาไม่กล้ามองหน้าเขาอีก โชคดีที่ฮู้ดตัวใหญ่พอจะบดบังใบหน้าซีดไร้สีเลือดของเธอ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป