ย้อนวัยเยาว์สามีซึมเศร้า

ตอนที่ 58 ไปหาเขา

6 นาที· 1.5K คำ

เพียงคำเดียว หัวใจของเล่อเจาก็พลันบีบรัดแน่น

เสียงของเขาแหบพร่าจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ น้ำเสียงทุ้มต่ำ ฟังดูเหมือนคนป่วย

เธอโยนเรื่องคะแนนสอบไว้ข้างหลังทันที แล้วถามด้วยความเป็นห่วงว่า “คุณไม่เป็นไรใช่ไหม? เสียงฟังดูแปลก ๆ ป่วยหรือเปล่า?”

เฉินจิ่งสือนอนหลับติดกันมาสองวัน ระหว่างนั้นมีแม่บ้านเอาอาหารมาให้ เขาฝืนกินไปไม่กี่คำ แล้วกลืนยาแก้ปวดลงไปอีกสองสามเม็ด ก่อนจะนอนต่อมาจนถึงตอนนี้

บาดแผลปวดร้าวราวกับจะฉีกขาด ที่สำคัญคือหัวของเขาก็หนักอึ้งมึนงง แม้แต่ตอนรับสายก็แทบไม่มีสติ ได้ยินเสียงของเธอแล้วถึงค่อย ๆ กลับมารู้สึกตัวขึ้นบ้าง

เขาไอสองครั้ง พยายามทำให้เสียงฟังดูเป็นปกติ

“...ฉันไม่เป็นไร”

“เสียงคุณฟังยังไงก็ไม่เหมือนคนไม่เป็นไรเลยนะ!” เล่อเจาร้อนใจ เมื่อนึกถึงความผิดปกติของเขาตลอดสองวันนี้ก็อดหงุดหงิดตัวเองไม่ได้ ว่าทำไมถึงไม่โทรหาเขาให้เร็วกว่านี้

“คุณไม่สบายตรงไหน? เสียงแหบขนาดนี้ เป็นไข้หรือเปล่า? ไปโรงพยาบาลมาหรือยัง?”

เฉินจิ่งสือเพิ่งนึกได้ จึงลองแตะหน้าผากตัวเอง ดูเหมือนจะร้อนอยู่จริง ๆ

ที่แท้ก็เป็นไข้นี่เอง มิน่าถึงกินยาแก้ปวดแล้วไม่หาย

“ไม่ต้องไปโรงพยาบาลหรอก เดี๋ยวฉันหายามากินก็พอ” ลำคอของเขาแหบจนแทบปริ พูดได้ไม่กี่คำก็ต้องหยุดหายใจหอบ

เล่อเจาแทบจะร้องไห้ เขาฟังดูอาการหนักมาก เธอจะไม่เป็นห่วงได้ยังไง?

“ที่บ้านมีใครดูแลคุณไหม?”

ถึงคนในบ้านของเขาจะพึ่งพาไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ยังช่วยเรียกหมอได้

เฉินจิ่งสือพยุงตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ใช้มือจับโต๊ะแล้วดื่มน้ำไปอึกหนึ่ง ในที่สุดลำคอก็รู้สึกดีขึ้นบ้าง เขาจึงลดน้ำเสียงให้นุ่มลง แล้วปลอบเธอเบา ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป