หลิวซินหมอบลงจุดบุหรี่อย่างเชื่องช้า แล้วใช้ที่จุดไฟเชิดคางของอีกฝ่ายขึ้น
“แกล้งทำเป็นใสซื่ออยู่ที่นี่ทำไม?”
“ผู้หญิงหน้าตาดีแบบเธอ ฉันจัดการมาไม่รู้เท่าไหร่แล้ว อยากลองดูไหม?”
พูดจบก็กดที่จุดไฟลง พร้อมกับดึงเส้นผมที่ร่วงหล่นของเล่อเจาเข้ามาใกล้ ๆ
“เป็นไง? อยากลองเผาหัวโล้นดูไหม? แล้วจะได้เห็นว่าหน้าตายั่วยวนแบบนี้ยังจะไปเอาใจผู้ชายได้อีกหรือเปล่า?”
ปลายผมเริ่มไหม้ตามเปลวไฟ เล่อเจารีบเอี้ยวคอไปด้านหลังเพื่อดับไฟ แต่ปลายผมที่ช้ำก็ม้วนงอและมีควันจาง ๆ ลอยขึ้น
สีหน้าของนางซีดลงชั่วขณะ รู้ดีว่าคนกลุ่มนี้จะเอาจริง
โชคดีที่สนามบาสเก็ตบอลอยู่ใกล้ร้านค้า ตอนนี้นักเรียนบนถนนก็เยอะ พอได้ยินเสียงก็พากันเดินมาล้อมดู—
“พวกเธอทำอะไรกัน!”
สภาพตรงหน้า บอกได้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น นักเรียนสองสามคนก็กล้าพอจะเดินเข้ามา—
“พวกเธอไม่ใช่นักเรียนโรงเรียนนี้ใช่ไหม? เข้ามาได้ยังไง?”
“ใช่! มีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายคนโรงเรียนเรา?”
“เราไปตามครูมาแล้ว ถ้าแกกล้าแตะต้องเธออีกครั้งลองดู!”
หลิวซินจ้องกลับไปอย่างดุร้าย “มามุงอะไรกันนักหนา? อยากโดนตีหรือไง?”
แต่เด็กผู้หญิงอีกสองคนมองสถานการณ์ออกแล้ว ที่นี่ไม่เหมือนโรงเรียนของพวกเธอที่ชอบรวมกลุ่มกัน นักเรียนที่นี่ดันสามัคคีกันแปลก ๆ ถ้าทะเลาะกันจริง ๆ พวกเธอไม่มีทางชนะแน่
แถมเมื่อกี้เฉินเจียก็ไปสืบมาแล้ว เรื่องตะปูได้แจ้งโรงเรียนไปแล้ว ถ้าไม่รีบไปเดี๋ยวจะไม่ทัน เผลอ ๆ โดนจับได้จริง ๆ...