เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 314 จอมราชาอมตะผู้ทรงพลัง

6 นาที· 1.4K คำ

พายุใบดาบพร้อมใบดาบไร้ที่สิ้นสุดโอบล้อมจอมราชาอมตะเอาไว้ ตัวเลขความเสียหายยักษ์ลอยขึ้นเหนือศีรษะของมันทีละดวง

-174268, -32624

-175126, -32624

-350252 (โอกาสคริติคอล), -32624

-176122, -32624

-352250 (โอกาสคริติคอล), -32624

-176862, -32624

บอสไม่เหมือนผู้เล่น ถ้าเป็นผู้เล่นเจอสกิลแบบนี้ย่อมเลือกหลบฉากไว้ก่อน แต่บอสดูเหมือนจะไม่ถือสา หรือไม่ก็สมองไม่พอ

เฉินมั่วกได้ความเสียหายจากพายุใบดาบเต็มจำนวน รวมแล้วอีกกว่าหนึ่งล้านสอง

น่าเสียดายที่โล่อมตะบนตัวมันหนาเกินไป กินสกิลของเขาไปตั้งเท่านี้ก็ยังเหลือค่าโล่ราวหนึ่งล้าน

แต่เลือดของจอมราชาอมตะก็หายไปหลายแสน ทั้งหมดมาจากเจตสังหารล้วน ๆ

ระหว่างที่พายุใบดาบยังคงอยู่ เฉินมั่วกยังโดนฝ่ายตรงข้ามโจมตีเข้าไปหลายครั้ง แม้พายุใบดาบจะลดความเสียหาย 30% แต่เขาก็ยังเสียเลือดไปกว่าแสนสาม

ใบหน้าของเฉินมั่วกเคร่งเครียดขึ้นอีก ตัวงี้มันยุ่งยากกว่าผู้เล่นเผ่าพันธุ์ชั้นสูงพวกนั้นอีก

พวกนั้นแม้จะแข็งแกร่ง แต่อย่างน้อยพลังชีวิตก็ไม่สูงขนาดนี้

พลังชีวิตสิบล้านนี่มันผิดปกติเกินไปแล้ว!

พอพายุใบดาบสิ้นสุด จอมราชาอมตะก็ปล่อยฟันแห่งความตายอีกหนึ่งท่าเข้าหาเฉินมั่วก เขารีบกลิ้งหลบไปด้านข้างทันเวลา

คนที่ชอบสวนกลับตรง ๆ แบบเขา คราวนี้กล้าสวนไม่ได้จริง ๆ สกิลที่หลบได้ต้องหลบ ไม่อย่างนั้นต้องจบแน่

ฟันแห่งความตายฟาดลงบนพื้น ทำให้เกิดหมอกดำกัดกร่อนขึ้นเป็นระลอก เฉินมั่วกมองแล้วมุมปากกระตุก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป