เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 313 จอมสยบอมตะ

6 นาที· 1.4K คำ

ทั้งสามคนเริ่มการสังหารหมู่อย่างคลั่งไคล้ในวังใต้ดิน

การที่ซุนเทาเข้าร่วมไม่ได้ทำให้ความเร็วในการอัปเลเวลของพวกเขาช้าลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม บอสทั้งสามตัวในสังกัดของซุนเทามีความแข็งแกร่งสุดขีด ทำให้ความเร็วในการล่ามอนสเตอร์ของทุกคนพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

ครั้งนี้เฉินมั่วมาที่นี่ไม่ได้แค่ล่ามอนสเตอร์เพื่ออัปเลเวล แต่เป้าหมายหลักคือบอสระดับเพชรที่อยู่ลึกสุด

ฉะนั้นทั้งสามคนจึงไม่หยุดพักที่เดิม แต่รุกฆ่าฝ่าทะลวงไปยังชั้นในสุดตั้งแต่แรก

เฉินมั่วนำหน้าเปิดทาง สองด้านซ้ายขวาเป็นหน้าที่ของบอสหลายตัวของซุนเทา หลิงเอ๋อร์อยู่ด้านหลังปล่อยสกิลโจมตี โดยมีสัตว์เลี้ยงทั้งสองตัวเฝ้าคุ้มกันอยู่เคียงข้าง

ส่วนซุนเทากลับกลายเป็นคนเกเรไร้ภาระกิจ แต่ใครจะไปทำอะไรเขาได้ ในเมื่อเขาได้พรสวรรค์ดีแบบนั้นมา ไม่จำเป็นต้องลงมือเองเลยสักนิด

แม้เจ้าหนุ่มคนนี้จะไม่ลงมือ แต่ปากกลับแทบไม่เคยหยุดเลย

ตอนที่เหลือเพียงเฉินมั่วกับหลิงเอ๋อร์ ทั้งสองพูดกันน้อยมาก เงียบกริบล่ามอนสเตอร์อัปเลเวลไปเรื่อย ๆ แต่พอซุนเทาตัวจุ๊มปากเจรจาเข้ามา บรรยากาศก็ครึกครื้นขึ้นทันที

"โธ่เว้ย! หมั่นไส้ชะมัดที่ทำไมพวกนายอัปเลเวลเร็วขนาดนี้ ความเร็วล่ามอนสเตอร์ของพี่ม่วกแบบนี้ คนอื่นจะตามทันไหมเนี่ย มอนเลเวล 40 ฟันหนึ่งทีตายหนึ่ง มันจะเวอร์ไปไหน!"

"พี่หลิงเอ๋อร์คะ ความเสียหายของพี่ก็เวอร์ไม่แพ้กัน สกิลสองทีล้มทั้งวง พรสวรรค์ของพี่เป็นแบบเพิ่มความเสียหายใช่ไหมเนี่ย!"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป