“พี่หลิงเอ๋อร์ พวกเราจะไม่ลงมือช่วยจริง ๆ เหรอ!?” ซุนเทามองแถบเลือดของเฉินมั่วที่กระโดดขึ้นลงไปมาอยู่ห่าง ๆ ก็เป็นห่วงขึ้นมา
“เขาบอกไว้ว่าถ้าต้องการพวกเราเขาจะบอกเอง ที่เขายังไม่เปิดปากแปลว่าในใจเขายังมีแผนอยู่ พวกเราอยู่เฉย ๆ ตรงนี้ก็พอ ถ้าพวกเราลงมือ เฟิร์สคิลของเขาก็หายไป”
“ก็ได้ แต่เขาเป็นแบบนี้จะปลอดภัยจริงเหรอ?”
“ฉันเชื่อเขา!” หลิงเอ๋อร์ตอบอย่างแน่วแน่
“ได้ ๆ ได้ข้าวหมาแถมหนึ่งคำ”
กลางสมรภูมิ..
เฉินมั่วอาศัยวงลดความเสียหายของเจ้าอ้วน ความสามารถลดความเสียหายของตัวเอง และค่าสถานะดูดเลือดที่แข็งแกร่งสุดขีด ยังพอที่จะต้านการโจมตีของราชันผู้ไม่ตายภายใต้ออร่าราชันย์ได้ แต่แถบเลือดก็แกว่งขึ้นลงอยู่ราว 10% ตลอดเวลา
เฉินมั่วไม่ได้ตื่นตระหนกแต่อย่างใด เพราะเลือดระดับนี้คือช่วงที่เขาต้านทานได้ดีที่สุด ตราบใดที่ไม่โดนสกิลแข็งแกร่งทั้งหมดของอีกฝ่ายเข้าไปเต็ม ๆ ก็ไม่ถึงกับมีอันตรายถึงชีวิต
ในใจเฉินมั่วจดจำคูลดาวน์ของสกิลทุกตัวฝ่ายตรงข้ามอยู่ตลอดเวลา แล้วยังเก็บสกิลเคลื่อนที่ไว้ในมือ เพื่อรับมือได้ทันที
ไม่นาน ดาบยักษ์ในมือของราชันผู้ไม่ตายเปล่งรัศมีดำสนิทแฝงกลิ่นอายแห่งความตายที่น่าสยอง ฟันลงใส่เฉินมั่วอย่างหนักหน่วง
“ฟันแห่งความตาย!” ใจของเฉินมั่วตึงตัว อัสนีวาบแลบใต้เท้า ร่างของเขาปรากฏขึ้นทันทีด้านหลังราชันผู้ไม่ตาย หลบหลีกการโจมตีครั้งนี้ได้ แล้วสานต่อด้วยการโจมตีอย่างบ้าคลั่ง
อีกไม่ช้า ราชันผู้ไม่ตายก็คว้าดาบยักษ์หมุนตัวขึ้นอีกครั้ง
เฉินมั่วใช้สกิลทะลวงพุ่งทะลุผ่านร่างราชันผู้ไม่ตาย ก่อนร่างจะพุ่งหนีออกไปไกลอย่างรวดเร็ว