เกมออนไลน์: ทองคำคือไร้เทียมทาน? ขอโทษที ของฉันเป็นสีดำ

ตอนที่ 312 ต้นไม้เหล็กผลิดอกงอกใบแล้วหรือนี่?

6 นาที· 1.4K คำ

เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนลุกมาแต่เช้าตัว

วันนี้เฉินมั่วตั้งใจจะพาหลิงเอ๋อร์และซุนเทาไปฝึกฟาร์มเลเวลที่วังใต้ดินต่อ ที่นั่นมีมอนสเตอร์จำนวนมากแถมเลเวลสูง เป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการอัปเลเวลที่เหมาะที่สุด

วันนี้เฉินมั่วตั้งใจจะบุกฆ่าไปจนถึงสุดชั้นใน เพื่อไปเยี่ยมเยือนบอสเพชรตัวนั้น ซะที เฟิร์สคิลเพชรก็คงถึงเวลาที่ต้องเก็บแล้ว

ถึงตอนนี้ไม่มีใครมาแย่งชิงกับเขา แต่รางวัลเฟิร์สคิลนั้นโบนัส ล้ำค่า ได้เก็บเร็วก็วางใจเร็ว

สาเหตุที่เรียกซุนเทาออกมาด้วยก็เพราะคิดว่า พอสักครู่ฆ่าบอสเพชรตัวนั้นเสร็จ จะได้ให้เขาควบคุมมัน แบบนั้นความแข็งแกร่งของซุนเทาจะได้ก้าวกระโดดอย่างแท้จริง

แล้วยังมีอีกเหตุผลคือ สักวันหนึ่งถ้าเขาสู้บอสตัวนั้นไม่ไหว มีซุนเทากับหลิงเอ๋อร์สองคนอยู่ด้วย ก็ช่วยตีร่วมกันได้

"พิกัดผมจะส่งให้นาย ผมกับหลิงเอ๋อร์ไปก่อน นายเดินทางมาเองนะ" เฉินมั่วมองไปที่ซุนเทาแล้วพูด

"ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ!?" ซุนเทาถามอย่างงงงวย

"พวกเราบินได้ แต่นายบินไม่ได้"

"......."

"อ๊ะ เดี๋ยวนะ เหมือนจะบินได้นี่" เฉินมั่วนึกอะไรขึ้นมาได้อย่างกะทันหัน จึงถอดแหวนเทเลพอร์ตที่สวมอยู่บนมือออกมายื่นให้ซุนเทา

"ของนี้ยืมใช้ก่อนนะ"

เขาได้ปักพิกัดจุดไว้ที่นั่นแล้ว ใช้หินเทเลพอร์ตประจำจุดก็สามารถเคลื่อนย้ายไปทันที แหวนเทเลพอร์ตนี่แหละเหมาะจะยืมให้ซุนเทาใช้พอดี

ซุนเทามองแหวนที่เฉินมั่วยื่นมาให้ แล้วตาโตค้างทันที

"เชี่ย! มีของแบบนี้ด้วยเหรอ!?"

เฉินมั่วหัวเราะเบา ๆ จากนั้นก็หยิบหินเทเลพอร์ตประจำจุดออกมาใช้ทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป