อวิ๋นเช่อยิ้มมุมปาก กฎแห่งวารีนี้แม้ไม่มีพลังโจมตี แต่นำไปใช้ได้จริงยิ่งนัก
ตราบใดที่พลังวิญญาณของเขาเพียงพอ เขาก็ปรากฏกาย ณ ที่ใดก็ได้ในน้ำได้ในพริบตา รวดเร็วกว่าการข้ามมิติเสียอีก
อาจกล่าวได้ว่า ด้วยค่าพลังวิญญาณกว่าสองสิบล้านในตอนนี้ กฎแฝงดั่งมัจฉานี้สำหรับเขาแล้ว ประหนึ่งพยัคฆ์ติดปีก
หลัวเซี่ยหนิงจ้องมองอวิ๋นเช่ออยู่พักใหญ่ ก่อนจะโน้มน้าวใจตนเองได้ เมื่อเทียบกับคนเผ่ามนุษย์ที่น่ารังเกียจแล้ว ความแค้นของนางสำคัญยิ่งกว่า
“ในเมื่อเจ้าปลุกเศษเสี้ยววิญญาณข้าได้สำเร็จ เช่นนั้นเจ้าก็จงแก้แค้นแทนข้าเสีย!”
“หากสังหารหลงซีเยวี่ยกับบาไม่ ช่างตีเหล็กผู้ชั่วร้ายได้สำเร็จ ข้าจะกลายเป็นวิญญาณพิทักษ์ที่สองของเจ้าตามสัญญา”
สิ้นเสียง หลัวเซี่ยหนิงก็กลายเป็นลำแสงสายหนึ่งด้วยสีหน้าเย็นชา พุ่งเข้าไปในร่างของอวิ๋นเช่อ
“ติ๊ง! ตำแหน่งของจักรพรรดินีเงือกหลงซีเยวี่ยและบาไม่ ช่างตีเหล็กผู้ชั่วร้ายปรากฏแล้ว ท่านสามารถเดินทางไปตามเส้นทางที่แนะนำได้”
“ไม่คิดว่าผ่านไปหลายพันปี หลงซีเยวี่ยจะกลายเป็นจักรพรรดินีได้”
“แต่ก็ไม่เป็นไร ยิ่งขั้นสูงเท่าใด ข้ายิ่งรู้สึกสะใจเมื่อได้สังหาร”
เมื่อทราบตำแหน่งแล้ว อวิ๋นเช่อก็ใช้กฎแฝงดั่งมัจฉา หายตัวไปในพริบตา
ขณะนั้น ในพระราชวังของจักรวรรดิเงือก หลงซีเยวี่ยกำลังหยอกล้อกับชายคนโปรดรูปงามสองคน และเล่นกันอย่างออกรส
ทันใดนั้น หลงซีเยวี่ยรู้สึกถึงความเย็นเยียบจากส่วนลึกของวิญญาณ นางเตะชายคนโปรดที่กำลังโลมเลือนางอยู่กระเด็นไป
ดังตูม! ชายคนโปรดกระแทกกำแพง กลายเป็นก้อนเนื้อเละในชั่วพริบตา