ฟู่เฉินโจวสีหน้าเย็นชา ดาบยาวในมือเปล่งไอเย็นยะเยือก จี้ตรงไปยังอีกฝ่าย
จูหงหลวนแววตางามฉายแวบแห่งความเจ็บปวด เปลวเพลิงบนดาบอัคคีในมือเรืองรองยิ่งกว่าเดิม “ฟู่เฉินโจว เจ้าอย่าดื้อดึงหลงผิด ของศักดิ์สิทธิ์กับวิชาลับนั่นสำคัญยิ่งต่อสำนักข้า หากเจ้าย้อนกลับตอนนี้ ยังทันการณ์”
ฟู่เฉินโจวหัวเราะเย็นชา “กลับงั้นหรือ? ข้าฟู่เฉินโจวทำการสิ่งใด จำเป็นหรือที่ผู้อื่นจะชี้นิ้วสั่ง วันนี้ข้าจะฟันฝ่าหนทางของตัวเองออกมา”
กล่าวจบ ร่างฟู่เฉินโจวขยับกลายเป็นลำแสงเย็น พุ่งเข้าโจมตีจูหงหลวนอย่างดุดัน
จูหงหลวนก็ไม่ยอมอ่อนข้อ ดาบอัคคีเริงระบำ พัดพาเปลวไฟร้อนระอุ ปะทะเข้ากับไอเย็นของฟู่เฉินโจว ระเบิดเสียงสนั่นหวั่นไหวต่อเนื่อง
อวิ๋นเช่อนั่งอยู่บนยานเหาะ พลางกินบาร์บีคิว พลางมองการต่อสู้ดุเดือดที่อยู่ไม่ไกล
“สองคนนี้ก็น่าสนใจดี แต่ก็ช่างบังเอิญเสียจริง ใต้จุดที่พวกเขาสู้กันดันมีรัศมีสมบัติพุ่งทะลุฟ้านับไม่ถ้วน แม้แต่ผลึกจักรพรรดิก็อยู่ด้วย”
อวิ๋นเช่อพลันนึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง ดินแดนลับที่เปี่ยมด้วยสมบัติมากมายแห่งนี้ สุดท้ายคงไม่กลายเป็นแดนแห่งโชควาสนาของทั้งคู่หรอกนะ!
กำลังคิดอยู่ คลื่นกระบี่ที่ปะทะกันก็ระเบิดออก บังเอิญไปแตะถูกกลไกบางอย่าง เปิดประตูดินแดนลับแห่งนี้ออกมาจริง ๆ
“นี่...ที่นี่มีโลกดินแดนลับด้วย!”
ฟู่เฉินโจวกับจูหงหลวนต่างหยุดต่อสู้ ดวงตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ จ้องมองมิติอีกแห่งที่เปล่งแสงสมบัติ