เมื่อได้ยินเสียงเย็นชาที่คุ้นเคย เจียงหนิงจำได้ทันทีว่าเป็นเมียปลอมของตัวเอง หลินชิงจู๋
ที่สำคัญที่สุดคือ กลิ่นพลังวิญญาณที่คุ้นเคยบนตัวเธอ เจียงหนิงจำได้
"ที่รัก..."
เจียงหนิงรีบลุกขึ้นยืน
หลินชิงจู๋เพิ่งจะได้ยินเจียงหนิงเรียกตัวเองว่า "ที่รัก" เป็นครั้งแรก สีหน้าก็เย็นชาลงไปอีก
ใน "สัญญาการแต่งงาน" ครั้งก่อน มันเขียนไว้ชัดเจนว่าไม่ให้เจียงหนิงเรียกตัวเองว่าเมียต่อหน้าธารกำนัล ไอ้หมอนี่ตอนนี้กล้าดีกล้าเสียแล้วสินะ?
"เจียงหนิง ฉันอยากคุยกับเธอตามลำพัง!"
พูดจบ หลินชิงจู๋ก็หันหลังเดินไปทางด้านข้าง
เจียงหนิง พูด "อ้อ" ไปหนึ่งเสียง สายตามองไปที่ซูฉีที่ยืนอยู่ข้าง ๆ
ซูฉีตวัดสายตามองเจียงหนิงอย่างแรง เต็มไปด้วยความรังเกียจ
เจียงหนิงไม่ได้โกรธอะไร เดินตามหลินชิงจู๋เข้าไปในซอกตรอกด้านข้าง
หลินชิงจู๋ยืนอยู่ตรงนั้น ยังคงสวยงามน่าหลงใหล ยังคงเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็ง
พอเจียงหนิงเดินเข้ามา ก็จงใจยืนให้ใกล้เธอมากขึ้น
เพราะเขาต้องสูด... กลิ่นพลังวิญญาณบนตัวเธอ!
"เจียงหนิง ฉันถามเธอ รถแท็กซี่ที่จอดอยู่หน้าร้าน เธอหาเองเหรอ?" หลินชิงจู๋ถามตรง ๆ
"ใช่สิ มีอะไรเหรอ?"
"เจียงหนิง เธอเกินไปแล้วจริง ๆ!" หลินชิงจู๋พูดเสียงแข็งขึ้นมาทันที
เกินไป?
เจียงหนิงไม่พอใจขึ้นมาทันที
ฉันขายยา ประชาสัมพันธ์อย่างเปิดเผย โกงใครตรงไหนนักหนา?
กำลังจะถาม หลินชิงจู๋ก็พูดต่อ "ฉันให้เงินเธอใช้จ่ายส่วนตัวสัปดาห์ละ 3,000 บาท ยังไม่พออีกเหรอ? ทำไมเธอต้องขายยาปลอมมาหลอกคนด้วย แล้วยังกล้าป่าวประกาศโฆษณายาปลอมอีก?"