หวังเซิ่งเองก็รู้สึกหมดคำพูดไปเลย!
เขาทำธุรกิจมาหลายปี เพิ่งเคยเห็นเจียงหนิงเปิดร้านยาแบบนี้เป็นครั้งแรก
สุดยอดจริง ๆ!
"แฮ่ก ๆ เมียเอ๊ย เราจะไปซื้อยาที่ร้านเสี่ยวเจียงลองกินดูไหม? ยังไงเราสองคนก็ไม่ค่อยได้มีอะไรกันมาหลายปีแล้วเนอะ!"
หวังเซิ่งได้ยินพวกแท็กซี่ตะโกนขายของ ก็เริ่มใจสั่น
"ซื้อที่ไหนได้!"
"ยาของไอ้หนูนั่นมันจะกินได้หรือไง? ถ้าเกิดกินเข้าไปแล้วไอ้นั่นของแกพังขึ้นมาจะทำยังไง?" จางซิ่วฉินจ้องเขม็งใส่หวังเซิ่ง
หวังเซิ่งรู้สึกน้อยใจนิดหน่อย
แต่ในใจเขาก็แอบกลัวเหมือนกัน
เพราะเรื่องริดสีดวงครั้งที่แล้ว ยังทำให้เขาหวาดผวาไม่หาย
......
พวกแท็กซี่หน้าประตูยังคงตะโกนโฆษณากันต่อไป
ส่วนเจียงหนิงก็คอยยกน้ำยกชาให้พวกแท็กซี่เหล่านี้อย่างมีความสุข ไม่มีทีท่าเหนื่อย
ในขณะนั้นเอง รถปอร์เช่คาเยนน์สีขาวคันหนึ่งก็แล่นเข้ามาจากระยะไกล
ในรถมีผู้หญิงงามสุด ๆ สองคนนั่งอยู่
หนึ่งในนั้นคือภรรยาของเจียงหนิง หลินชิงจู๋
อีกคนคือเพื่อนสนิทของหลินชิงจู๋ ชื่อซูฉี
เขาว่ากันว่าคนมักคบหากันตามประเภท สิ่งของรวมกลุ่มกันตามชนิด คำพูดนี้ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย
ผู้หญิงสวย คนรอบข้างส่วนใหญ่ก็มักจะสวยสุด ๆ ไปด้วย
ดังนั้น ซูฉีก็สวยมาก!
แถมยังเป็นแอร์โฮสเตสของสายการบินแห่งหนึ่งอีกด้วย
"ชิงจู๋ นายจะไปหาเขาจริงเหรอ?"
ซูฉีเช็ดลิปสติกไปพลางถามหลินชิงจู๋ที่นั่งขับรถอยู่
หลินชิงจู๋พยักหน้า: "เขาก็ลำบากเหมือนกัน ยังไงซะ ตอนแรกก็เป็นฉันเองที่เป็นคนหาเขา!"