กำลังที่เจียงหนิงจะจัดการพวกแท็กซี่ที่มาหาเรื่องทีละคน จู่ ๆ ชายร่างสูงผอมด้านหน้าก็พุ่งเข้ามาหา!
"คุณหมอเทพ!"
"พี่ชาย คุณเป็นหมอเทพจริง ๆ นะ!"
เขาจับมือเจียงหนิงไว้แน่นด้วยความตื่นเต้น ทำเอาชั่วขณะเจียงหนิงงงไปเล็กน้อย
ไม่นะ!
แกเป็นใครวะ?
ฉันรู้จักคุณด้วยเหรอ?
เจียงหนิงจ้องมองชายที่สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนหน้าบูดเบี้ยว
ฝ่ายชายดูเหมือนจะรู้ทันความคิดของเจียงหนิง จึงรีบแนะนำตัวเองทันที: "พี่ชาย ไม่จำฉันได้แล้วเหรอ? เมื่อคืนก่อน ฉันซื้อยาจากคุณ แปะเอวไง ลืมแล้วเหรอ?"
ปิ๊ง!
เจียงหนิงนึกออกทันที
เขาเป็นคนไข้คนแรกของตัวเอง
"อ๋อ เป็นนายนี่เอง...!!"
ครั้งนั้นเป็นตอนกลางคืน เจียงหนิงเลยจำหนุ่มแท็กซี่คนนี้ไม่ค่อยได้ พอได้ยินเขาแนะนำตัว เจียงหนิงก็นึกออกในที่สุด
"ใช่ ฉันเอง!"
"พี่ชาย ยาของคุณสุดยอดมาก! เรียกว่าเป็นยาเทพได้เลย!"
เจียงหนิงได้ยินแล้วก็ยิ้มแก้มแทบปริ!
ในที่สุดก็มีมนุษย์ทั่วไปมายอมรับยาเทพไร้เทียมทานของราชาโอสถอย่างฉันแล้ว!!
"เอวไม่เจ็บแล้วเหรอ?"
เจียงหนิงมองชายคนนั้นแล้วถาม
"จะแค่นั้นได้ยังไง!!!"
"พี่ชาย ฉันพูดกับคุณตามตรงเลย ตอนนี้ฉันไม่ใช่แค่เอวไม่เจ็บ แต่เรื่องบนเตียงนี่โคตรจะแข็งแกร่งสุด ๆ!"
"รู้ไหม? ตั้งแต่คืนนั้นที่ได้กินยาไป ฉันกับเมียฉัน คืนนั้นฟาดกันเจ็ดรอบ เจ็ดรอบเต็ม ๆ นะเว้ย!!"
"โคตรจะเก่งกว่าเวลากินยาบำรุงพลังอีก!"
"พี่ชาย สมัยหนุ่ม ๆ ฉันยังไม่เคยแรงขนาดนี้มาก่อน ไม่คิดเลยว่า แค่กินยาของคุณหนึ่งโดส ฉันจะเก่งกาจได้ขนาดนี้!"