นักเล่านิทานแห่งรัชศกว่านลี่

ตอนที่ 24 เกิดมาก็เหมาะกับงานนี้

7 นาที· 1.6K คำ

“ได้”

หลินหลางคลายความตึงเครียดลง การค้าครั้งนี้กำไรเท่าทุนถึงหนึ่งเท่า แบ่งให้เขาห้าส่วนย่อมไม่ใช่เรื่องใหญ่

เฒ่าจั้งมองเขาอย่างลึกซึ้ง “คนหนุ่มสมัยนี้...เก่งกว่าข้าในตอนนั้นมากนัก”

“น่าเสียดาย...น่าเศร้า...น่าทอดถอนใจ...”

เห็นได้ชัดว่าเฒ่าจั้งเป็นคนมีเรื่องราว

แต่หลินหลางไม่อยากฟังเรื่องของเขา

ทั้งสองทำเรื่องที่อาจต้องเสียหัว หากต่างฝ่ายต่างเก็บงำความลับไว้ย่อมดีกว่า

จะได้ไม่ถูกอีกฝ่ายลากเข้าไปพัวพัน หากเรื่องแดงขึ้นมาในวันใด

เฒ่าจั้งเป็นคนตรงไปตรงมา ในเมื่อรับปากแล้วก็ไม่คิดหน้าคิดหลังให้มากความ

อีกทั้งเมื่อก่อนเขาคงเป็นผู้มีฐานะอยู่บ้างจริงๆ

ป้ายพระราชทานของว่านลี่ทำจากกระดาษเซวียนของสำนักเฉิงซินถัง กระดาษสำหรับใช้ในวังนั้นมิได้มีไว้สำหรับราชวงศ์โดยเฉพาะ

เฒ่าจั้งค้นกระดาษที่เนื้อและสภาพใกล้เคียงกันจากตู้หนังสือได้หลายแผ่น ตัดขอบที่ถูกหนอนหนังสือแทะเป็นรูออก แล้วตัดให้มีขนาดใกล้เคียงกัน ปัญหาเรื่องกระดาษก็เป็นอันคลี่คลาย ทั้งยังไม่ต้องเสียแรงทำให้ดูเก่าอีกด้วย

ส่วนหลินหลางนำเงินก้อนสุดท้ายที่มีไปซื้อหมึกฮุยโม่สนหนึ่งแท่ง

ที่เหลือก็ต้องพึ่งฝีมือของเฒ่าจั้ง

หลังฝึกเขียนคร่าวๆ อยู่หลายรอบ เฒ่าจั้งก็จับความรู้สึกของลายมือได้ สีหน้าขรึมลง เขาสูดลมหายใจแล้วสะบัดพู่กันเขียน

【นางกำนัลประจำห้องบรรทม อวิ๋นซิ่ว รับใช้ใกล้ชิด ขยันขันแข็ง เข้าเวรกลางคืนไม่เคยเกียจคร้าน】

【พระราชทานเงิน 10 ตำลึง ผ้าไหมจูซือ 2 พับ และดอกไม้ในวัง 4 กิ่ง】

【พระอักษรว่านลี่】

——

【นางกำนัลยกชา เหออี๋ ยกชาได้เหมาะสม วาจาฉะฉาน】

【พระราชทานเงิน 5 ตำลึง ผลไม้เชื่อม 2 กล่อง และผ้าแพร 1 ผืน】

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป