[จูเก่อโม่]: “คุณหลี่หานเยว่อยู่แถวในวงแหวน ถึงเวลาเงยหน้าจะเห็นแผ่นดินวงแหวนฝั่งตรงข้าม ถ้าไม่เดาผิด แรงโน้มถ่วงบริเวณที่เธออยู่ต้องต่ำมากใช่ไหม?”
[หลี่หานเยว่]: “ใช่แล้ว! ข้อมูลบนหน้าจอยานพาหนะแสดงว่าที่นี่มีแรงโน้มถ่วงแค่ 0.2 เท่าของดาวฟ้าคราม!”
[จูเก่อโม่]: “แนะนำให้ขับช้าๆ หน่อย อย่าเหยียบคันเร่งหมัดจนลอยออกไปเลยนะ”
[หลี่หานเยว่]: “ขอบคุณที่เตือนค่ะ! (เช็ดเหงื่อ)”
[จูเก่อโม่]: “ดาวรูปวงแหวนโดยทั่วไปจะแบ่งเป็นสามเขต คือ วงใน (แรงโน้มถ่วงต่ำ) วงนอก (แรงโน้มถ่วงปานกลาง) และบริเวณรอยต่อระหว่างวงในกับวงนอก (แรงโน้มถ่วงสูง) ทุกคนลองประเมินตำแหน่งของตัวเองจากแรงโน้มถ่วงดู”
[หลี่เสี่ยน]: “คุณจูกัดเก่งเกินไปแล้ว! ฟังการวิเคราะห์ของคุณจบ ระบบเพิ่งแจ้งว่า[ความคืบหน้าการสำรวจปัจจุบัน]ของผมเพิ่มจาก 0% เป็น 1%!”
[จ้าวซิ่น]: “เวรเอ๊ย! ของผมก็ขึ้นอีก 1%!”
มองบทสนทนาในกลุ่ม หลินฮุยยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดึงจูเก่อโม่เข้ามาเป็นที่ปรึกษาสมองกันนี่ ช่วยลดภาระได้จริงๆ
[หลินฮุย]: “การวิเคราะห์ของสหายจูเก่อแม่นยำมาก ทุกคนทำภารกิจของระบบก่อน คือค้นหาเมือง”
[เจินห่าวหยุน]: “เอ่อ…เทพฮุย ตรงหน้าผม 500 เมตรเหมือนจะมีเมืองอยู่พอดี”
[หลินฮุย]: “……”
[จูเก่อโม่]: “……”
[จ้าวซิ่น]: “โอหวงเจ้าเลว! รับหอกเจ้าไปเลย!”
ดวงของโอหวงนี่ มันไร้เหตุผลจริงๆ
ขณะเดียวกันนั้น หัวข้อของฮั่วเลี่ยกะพริบรัว
[ฮั่วเลี่ย]: “ผมเห็นสิ่งมีชีวิตแปลกๆ ตัวหนึ่ง! ผิวทั้งตัวเขียวเข้ม กล้ามเนื้อป่องเป็นก้อนใหญ่เหมือนหิน มีเขี้ยวงอกออกมาที่ปาก มือถือท่อนเหล็กสนิม! เจ้านี่ดูแข็งแรงมากเลยนะ!”
[ฮั่วเลี่ย]: “มันเหมือนจะเห็นผมแล้ว! กำลังไหลน้ำลายใส่ผมอยู่! ทุกคนคุยกันต่อไปก่อนนะ ผมขอลงจากรถไปจัดการเจ้าปีศาจเขียวนี่แป๊บ!”
[อู๋เฟิง]: “เจ้าปีศาจเขียวตัวนั้นโชคร้ายจริง ไปหาเรื่องกับเทพฮั่วเข้า”
ดวงตาหลินฮุยเบิกแคบลงเล็กน้อย
[วิชาพลังความคิดของผู้อื่น]ของฮั่วเลี่ยต้องมีคนอื่นคิดเอาเองในหัวถึงจะทำงาน ตอนนี้กลางป่าใหญ่มีเขาคนเดียว จะให้ใครมานั่งคิดแทนกัน!