เมื่อถ้อยคำทุ้มต่ำของหลินฮุยดังลงมา
"คลิ๊ก......"
เสียงฟันเฟืองหมุนที่แหบแห้งดังขึ้น
หลินฮุยแปลงร่างกะทันหันเป็นหุ่นเกราะหนักสีดำสนิทสูงกว่าห้าเมตรทั้งองค์!
ฝ่ามือโลหะอันกว้างใหญ่ด้านขวากระชากคว้าเข้าหาช่องว่างกลางอากาศอย่างรุนแรง
"เจี๊ยะ......!"
ดาบใหญ่ยาวห้าเมตร[ปลายกรรม]ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าในอุ้งมือ
หุ่นเกราะสีดำเงยหน้าขึ้น ดวงตาเทียมสีน้ำเงินเข้มรูปเรียวยาวจ้องล็อกเป้าหมายใส่สือเหนี่ยวลีรุ่ยเอ๋อร์อย่างเย็นชา
ในรูม่านตาแนวตั้งขนาดมโหฬารของสือเหนี่ยวลีรุ่ยเอ๋อร์วาบผ่านด้วยความหยิ่งผยองเยาะเย้ย "การแปลงร่างไร้ความหมาย! ของสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีแบบนี้ จะทำร้ายข้าได้ด้วยเหรอ?"
"เหรอนัก?"
หลินฮุยหัวเราะต่ำออกมาหนึ่งครั้ง มือซ้ายดีดนิ้ว
"แปะ"
ทันทีที่เสียงดีดนิ้วดังกึกก้อง
ปืนใหญ่รางแม่เหล็กไฟฟ้าแบบสองรางขนาดมโหฬารยื่นออกมาจากช่องว่าง
"ซ่าส์......"
ประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินเข้มกระโดดวูบวาบระหว่างรางตัวนำยิ่งยวดทั้งสอง รวมตัวกันเป็นลูกแสงจ้าจนแสบตา
"ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว นกแก่"
หลินฮุยคิดขึ้นในใจ
"เปรี้ยง——!!"
ภายใต้การเร่งความเร็วด้วยแรงผลักแม่เหล็กไฟฟ้าอย่างถึงขีดจำกัด [กระสุนทำลายเวทชั้นสูง]พุ่งทะยานออกไปตรง ๆ ด้วยความเร็ว 9 มัคในชั่วพริบตา!
เร็วเกินไป!
เร็วจนแม้แต่สายตาแบบไดนามิกของสือเหนี่ยวลีรุ่ยเอ๋อร์ก็ทันจับเพียงเงาสลัวเท่านั้น
เสียง "ปอด" ดังขึ้น
วินาทีถัดมา กระสุนทำลายเวทที่บรรจุพลังงานจลน์มหาศาลนับแสนตัน ทะลุผ่านโคนปีกขวาอันกว้างใหญ่ของสือเหนี่ยวลีรุ่ยเอ๋อร์เข้าไปตรง ๆ!
"บึ้ม!!!"
กระดูกแตกกระจาย เลือดสีน้ำเงินเข้มหลั่งรินจากฟ้าดั่งพายุฝน
"เป็นไปได้ยังไง?!"
สือเหนี่ยวลีรุ่ยเอ๋อร์มองดูรูรั่วขนาดมหึมาบนปีกขวาของตน ทั้งตกใจทั้งโกรธเกรี้ยว!
มันถูกมดแมลงระดับ 6 ที่ใช้อาวุธหยิบมาจากกองเหล็กเสื่อม ทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บงั้นรึ?!
"ให้อภัยไม่ได้!!!"
ลีรุ่ยเอ๋อร์ปล่อยเสียงร้องดังก้องอย่างโกรธเกรี้ยว
มันคลุ้มคลั่งเต็มที่แล้ว!
มันสะบัดปีกทั้งสองอย่างรุนแรง พายุเวลาสีขาวหลั่งไหลลงมาใส่หุ่นเกราะสีดำอย่างบ้าคลั่ง!
ภายในหุ่นเกราะ หลินฮุยมองพายุสีขาวที่ซัดสวนมาจนปิดฟ้าปิดดิน มุมปากกลับยกขึ้นเป็นเส้นโค้ง