ขณะที่หลินฮุยกำลังไต่ความคิดในหัวถึงตัวตนของศัตรูอยู่นั้น
“ร้อง——!!!”
ทันใดนั้น!
เสียงร้องของนกอย่างโกรธเกรี้ยวก็ดังมา!
หลินฮุยหันหัวกลับไปอย่างรวดเร็ว
เห็นนกยักษ์น่าสะพรึงตัวหนึ่ง ความยาวลำตัวกว่าสองร้อยเมตร บังฟ้าปิดดวงอาทิตย์ พุ่งทะยานเข้ามาด้วยท่าทีที่เหมือนฉีกม่านอวกาศ!
ทั้งตัวของมันลุกไหม้ด้วยเปลวไฟสีน้ำเงินเข้ม ทุกครั้งที่กระพือปีก อวกาศรอบ ๆ ก็บิดตัวพับซ้อนกัน
ดวงตาขนาดมโหฬารคู่นั้นเปล่งประกายราวดาราจักรที่กำลังลุกไหม้ จ้องล็อกเป้าใส่หลินฮุยที่นั่งอยู่บนหลังน้องเขียวด้วยความแค้นเคือง แม้อยู่ห่างกันกว่าสิบกิโลเมตร!
“อะไรของวะ?”
หลินฮุยขมวดคิ้วเล็กน้อย
จากเสียงร้องและแววตาของนกยักษ์ตัวนั้น เขารับรู้ถึงความโกรธไม่มีที่สิ้นสุด!
ทั้งที่เจอกันครั้งแรก ทำไมอีกฝ่ายถึงทำเหมือนมีเวรกรรมผูกพันกันหลายชาติ อยากกินเนื้อเขาทั้งเป็นยังงั้น?
โดยทั่วไปแล้ว
ผู้เล่นที่เข้าสู่สมรภูมิแห่งจุดจบส่วนใหญ่ตายเพราะคลื่นสะเทือนจากการต่อสู้ของมอนสเตอร์ระดับสูง
บางครั้งจะมีมอนสเตอร์ระดับสูงที่ชอบฆ่าสังหารไม่กี่ตัว พอเจอยานพาหนะของมนุษย์ที่เจอทางกันพอดี ก็จะเหยียบย้ำจนแบนทีเดียว
แต่กรณีอย่างที่หลินฮุยกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้...สิ่งมีชีวิตระดับ 8 ขั้นสุดยอด ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น อาสัจตามกลิ่นอายของเขาจากพันไมล์เพื่อมาฆ่าโดยเฉพาะ นี่ผิดปกติอย่างยิ่ง!
หรือว่าจะเป็นผู้ช่วยของราชินีแมลงเผ่าแมลงสาบ?
แล้วอีกฝ่ายล็อกตำแหน่งของฉันได้ยังไงล่ะ?
ขณะที่หลินฮุยยังสงสัยค้างอยู่นั้น
ยาเออร์เป่ยเต๋อที่นอนแอ้งอยู่บนไหล่เขาก็เอ่ยขึ้นทันที
"เจ้านาย! นั่นมันนกกาลเวลา...ลีเรียล!! ฉันรู้แล้วว่าทำไมมันถึงมาตามหาคุณ! คุณยังจำไข่สีน้ำเงินเข้มฟอกนั้นได้ไหม! มันมาเพื่อไข่ฟอกนั้น!"