【สวนอีเดนสีดำ】นอกดันเจี้ยน
ไป๋ฮั่วนั่งอยู่ในรถ รถแล่นฝ่าหมอกมุ่งหน้าไปยังดันเจี้ยน【บ้านแสนหวาน】ที่เขาค่อนข้างมั่นใจว่าจะรับมือได้
เขาเอียงศีรษะพิงกระจกหน้าต่าง เงาบนกระจกสะท้อนใบหน้าของเขาไปครึ่งหนึ่ง
บัญชีแค้นของจื้อซวีซ่านเหริน เขาจะคิดเอากับกลุ่มบริษัทฉีหมิงซิง
องค์กรเสื้อแดง
กองเอกสารที่จูซานไห่ต้องจัดการกองสูงราวภูเขา ใต้ตาทั้งสองข้างดำคล้ำราวกับหมีแพนด้า การอดนอนหนักเกินไปทำให้เขาคิดถึงไป๋ฮั่วอย่างเหลือเกิน
หญิงสาวที่อยู่ข้าง ๆ หอบเอกสารปึกใหม่เข้ามาอีกชุด
“หัวหน้า เอกสารด่วนชุดนี้ต้องจัดการให้เสร็จทั้งหมดภายในคืนนี้ค่ะ”
จูซานไห่ถือประทับตราไว้ในมือ อ้าปากค้าง สีหน้าเหมือนถูกใช้งานจนแทบหมดสภาพ
“รับคนเพิ่ม ต้องรับคนเพิ่ม ไม่อย่างนั้นก่อนน้องไป๋จะกลับมา ฉันคงหัวใจวายตายคาโต๊ะทำงานแน่”
จูซานไห่รีบสั่งให้ลูกน้องไปเขียนประกาศรับสมัครงานทันที
องค์กรชุดดำ
หญิงงามป่วยเอนกายอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาว ชายคนนั้นมีผิวขาว ใบหน้าคมสันแต่แววตาและคิ้วกลับอ่อนโยน เขามองหญิงงามป่วยด้วยสายตาเปี่ยมรัก
เขากล่าวอย่างลึกซึ้งว่า “ผมจะหาทางรักษาโรคของคุณให้หายให้ได้”
ใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มของหญิงงามป่วยพยักหน้าเบา ๆ เธอซบอยู่ในอ้อมแขนของชายหนุ่มอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนเอ่ยว่า “รุ่นพี่ ทั้งที่ฉันเป็นแบบนี้แล้ว คุณยังยอมอยู่ข้างฉัน ฉันซาบซึ้งใจจริง ๆ”