อาศัยความทรงจำที่ดันเจี้ยนมอบให้ ซูชิงอวี๋จึงมาถึงสถานที่ประกอบพิธีบูชายัญ
เธอมีพี่ชายสองคน
พี่ชายคนโตชื่อเคน เป็นบุตรคนแรกของอาดัมกับเอวา ประกอบอาชีพเพาะปลูก
พูดง่าย ๆ ก็คือทำนา
พี่ชายคนรองชื่ออาเบล เป็นบุตรคนที่สองของอาดัมกับเอวา ประกอบอาชีพเลี้ยงสัตว์
พูดง่าย ๆ ก็คือเลี้ยงแกะ
เคนเลือกผักที่สดใหม่และฉ่ำน้ำที่สุดมาเป็นเครื่องเซ่นในพิธีบูชายัญ
ส่วนอาเบลฆ่าวัวกับแกะ แล้วเลือกส่วนที่มีไขมันแทรกมากที่สุดมาเป็นเครื่องเซ่นในพิธีบูชายัญ
ซูชิงอวี๋เห็นเอวาทันที
เส้นผมสีทองหยิกเป็นลอนของนางราวกับขนแกะทองคำ ผิวกายเรียบเนียนขาวผ่องดุจน้ำนม นางเปลือยกายล่อนจ้อน มองซูชิงอวี๋ด้วยแววตาเปี่ยมเมตตา ก่อนจะกวักมือเรียก
“เอวาเรียกให้เธอไปหา ระวังตัวด้วย อย่าเข้าใกล้นางมากนัก” งูเตือนอยู่สองสามคำ ก่อนจะซ่อนตัวเงียบไป
ซูชิงอวี๋เดินไปหาเอวา
ดวงตาของเอวามีสีฟ้าคราม ใสบริสุทธิ์ราวกับไพลิน
นางลูบผมซูชิงอวี๋ ปลายนิ้วสอดผ่านเส้นผมยาว ก่อนจะเอ่ยอย่างสงสัยว่า “ที่รักของแม่ ทำไมผมของลูกถึงกลายเป็นสีดำล่ะ?”
ซูชิงอวี๋แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง “หือ? กลายเป็นสีดำแล้วเหรอ? หนูเองก็ไม่ได้สังเกตเลยค่ะ”
เอวาจุมพิตแก้มซูชิงอวี๋เบา ๆ ในดวงตาเต็มไปด้วยความรักเอ็นดู “ลูกคงลืมอาบน้ำในลำธารอีกแล้ว ถึงได้สูญเสียสีสันสดใสแต่เดิมไป หลังพิธีบูชายัญจบแล้ว รีบไปล้างตัวให้สะอาดนะ