ผู้ใหญ่บ้านยังคิดจะพูดถ้อยคำเกรงใจอีกสองสามคำ
ซูชิงอวี๋ไม่เปิดโอกาสให้เขาปฏิเสธ อุ้มผู้ใหญ่บ้านชราขึ้นหลังทันที
ผู้ใหญ่บ้านชราค่อนข้างผอม หลังแบกเขาขึ้นหลังแล้ว ซูชิงอวี๋ก็รีบวิ่งลงจากเขา
“โอ๊ย กระดูกแก่ ๆ ของฉันเอ๊ย ช้าหน่อย วิ่งจนแทบจะแยกเป็นชิ้นแล้ว” มือของผู้ใหญ่บ้านชราเกาะไหล่ซูชิงอวี๋ไว้แน่นราวกับกรงเล็บ
“อดทนหน่อยค่ะ”
เกือบครึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งสองก็มาถึงเชิงเขา
ที่เชิงเขามีตลาด ซูชิงอวี๋วางผู้ใหญ่บ้านชราลง เขารีบไปอาเจียนตรงหัวมุมก่อน จากนั้นก็เช็ดมุมปาก แล้วพาซูชิงอวี๋เข้าไปในร้านขายของสำหรับพิธีบูชายัญ
ทันทีที่เข้าไปในร้าน ซูชิงอวี๋ก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าบรรยากาศที่นี่ผิดปกติ
เมื่อเทียบกับตลาดด้านนอกที่ครึกครื้น ทันทีที่ประตูร้านปิดลง ซูชิงอวี๋ก็รู้สึกได้ว่าโลกทั้งใบเงียบสงัดลง
ด้านในกับด้านนอกเป็นโลกคนละใบ
ผู้ใหญ่บ้านชราเดินเข้าไปเลี้ยวตรงหัวมุมเพียงครั้งเดียว ร่างก็หายไป
ในร้านไม่มีเจ้าของร้าน
บนชั้นวางมีของเก่ามากมาย
ซูชิงอวี๋กวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วเห็นช่องชำระเงินอัตโนมัติช่องหนึ่ง
“สวัสดีค่ะ มีใครอยู่ไหมคะ?” ซูชิงอวี๋ตะโกนถาม แต่ไม่มีใครตอบ
เธอคิดจะผลักประตูออกไป แต่กลับพบว่าประตูล็อกแน่น เปิดออกไม่ได้เลย
ซูชิงอวี๋คาดว่า ทางออกของกฎการเคลียร์ดันเจี้ยนระดับ B น่าจะอยู่ที่นี่
เพียงแต่ต้องทำเงื่อนไขให้สำเร็จก่อน
ซูชิงอวี๋พินิจสินค้าบนชั้นวางอย่างละเอียด ก่อนจะเห็นหนังสือปกสีดำเล่มหนึ่งวางอยู่ในตำแหน่งสะดุดตา